usulca

bir elimde kılıç
öbüründe kını
ne yapsam
tepeden tırnağa esmerleşiyor aşk
bir şehri kuşatıp
penceresinden hüznün

azıcık gülsen
yaylı tamburlar başlar
sular karışır rakılara
üşür bir yerlerim

gün doğmaya görsün
usulca patlar tüfekler
usulsa alevlenir gök kardeş
pırpırlı kuşudur içimin
şafağı sulayan ölüm.

bülent dalyancı