okan bayülgen

o küçücük boyuyla bende yeri bam başka olan rol modelim "adamdır".
ne maçodur, ne toptur, ne çokbilmiştir, ne azbilmiş, ne ukaladır, ne nerde konuşmasını bilen.. O şovlarına başladığı zaman benim daha aklım yeni başıma geliyordu, ufacıktım. Babam tanıştırdı onu bana. her gece izlerdi onu. bende ilkten sıkılıyordum ya bu büyükley ne konuşuyooo böylee gibisinden. sonra sonra ben biraz erken olgunlaştım, zaman ilerledikçe ben bu adamı çok sevmeye başladım arkadaş. bu nası bir kıvrak zekadır, nası bir hazır cevaplıktır, bu herif ne tür bir piçtir yaa. dedim kendi kendime. karar verdim onun gibi olucam dedim. baktım bu adam her şeyi biliyor, her boktan anlıyor, her şey hakkında söyleyecek bir şeyi var. bende öyle olucam dedim; her gün gazete okudum, kitaplar aldım genel kültürümü tavan yaptırdım, öyle gaza geldim ki lisede üniversite tezleri yazdım. yani bu bazı kişiler için "okan işte ya" olan bu adam bana okumayı sevdirtmiştir, bana kültür aşılamıştır, beni biraz da piç yapmıştır efenim. ama hiç pişman değilim. isteyen istediği kadar özenti filan desin. ben onun sayesinde biraz deli ve çok zeki oldum. severim kendisini *
(bkz: anne ben manyak oldum)