beşiktaş

siyah takımım beşiktaş... hiç beyaz olmadın ki sen hayatımda... tek beyazlığın sana duyduğum aşk oldu..gerisi hikaye inan. 25 yaşındayım. hatırladığım 2 şampiyonluğun var sadece. biri 100. yıl, diğeri ise şu sivassporu geçip şampiyon olduğumuz yıl. yani zaten senden şampiyonluk gibi bir beklentimiz yok bizim. seni bu sebeple desteklemiyoruz. o sebeple destekleseydik yıllar öncesinden galatasaray veya fenerbahçe aşığı olmuştuk. onlar bizden çok daha başarılı takımlar nihayetinde. ama biz seni amokachiler, ahmet dursunlar, nihatlar, ibrahim üzülmezler, şifo mehmetler, ilhan mansızlarla sevdik. o ruhu sevdik biz. yenemesen de canını dişine takıp, taraftarını coşturup inönüyü rakibe zehir ettiğin için, döktüğün ter için sevdik seni. ama seni yönetenler bir türlü anlamadılar bizi.. hep yıldız, magazinel transferler peşinde koşup, deli gibi para harcadılar... oysaki sen hiç bir şartta şampiyon olamadın zaten..harcanan paralar hep boşa gitti. transfer ettiğimiz paralı askerler sayesinde maçlarını izleyemez olduk. tribünde sana yazdıkları marşlarını söylerken ağlayan taraftarlar var..neden ey yönetim düşündün mü hiç? saçma gelecek belki ama aşık bu adamlar..sevdiceklerine methiyeler düzüyorlar. kazndıkları için değil. kupalar için değil..aşkları için...kaybedilen şampiyonluklara ziyadesiyle alışığız biz. biz siyahı sevebilen insanlarız o yüzden beşiktaşlıyız. doğduğumuzda siyahtı dünyamız diyor bu taraftar, sen neden duymuyorsun. hala renkli transferler peşindesin. artık koşan, terleyen, yere düşünce kalkmasını bilen, belki yetenekleri sınırlı ama beşiktaşlılardan oluşan bir kadro görmek istiyoruz. ne mi olur? şampiyon olamaz mı? varsın olmasın. zaten kaç şampiyonluğunu gördüm ki???