çocukken yapılan salaklıklar

bi arkadaşım vardı. pek sevmezdik birbirimizi ama yalnız kalmaktansa beraber takılıp evcilik oynamayı tercih ederdik. neyse günlerden bir gün biz yine bununla evcilik oynuyoruz. ben doktor oldum o da benim hastam. muayene ediyorum ilaç falan yazıyorum çok hastasın öleceksin falan diyorum. o sırada gözüm ecza dolabına ilişti. anneannemlerin evdeydik hiç unutmuyorum. kalktım sandalye falan buldum çıktım ecza dolabına, içinde ne kadar ilaç varsa boşalttım. verdim arkadaşıma iç bunları sonra iyileşeceksin dedim. bu da bir kutu ilacı bitirmişti. neyse sonra evcilik bitti ben evime o evine.... akşam ev telefonu çalmaya başladı. babam açtı telefonu ''kızınız kızıma ilaç içirmiş hastanedeyiz. ilacın ne olduğunu öğrenmemiz lazım'' diye! işte o an babamın bir anda jack sully benzeri bi'şeye dönüştüğünü gözlerimle gördüm. sonrasını anlatmaya gerek var mı? tahmin ediyorsunuzdur.* neler olabileceğini. salaklığın kralı bu olsa gerek.