vefat eden babaya mektup

baba dedim baba,babam.!
Son bir kez vur o kapıya, koşarak açmazsam tükür suratıma. Terlikleri ayağına getirir hatta giydiririm babam. Söz bir daha asla o sofradan erken kalkmam. Televizyon kumandası için surat asmam. Her akşam kahve bile yaparım sana.
Sen sadece otur ben çalışır kazanır eve bakarım. Gerekirse dilenirim. Bilirsin dediğim de yaparım. Bir poşet bile değmez eline. Alışverişi de ben yaparım. Sen tasalanma her şeyin en ucuzunu bulurum ayaklarım şişecek olsa bile.
baba dedim baba,babam!
söz bir daha bir dediğini iki etmem, akşam yemeklerine de geç kalmak yok. Arkadaşlarımla da gezmem seni iki dakika fazla görebileceksem. Sen yeterki son bir kez gel. Öyle bir gel ki isyanım tövbeme karışsın.
Sadece son bir kez gel. Kokun içime sinsin. Küçüklüğümden korkunca yaninda yatardım ya. Son bir gece daha yaslansın sırtım sana. Söz bu sefer kıpırdanmam.
baba dedim baba, babam!
Beyaz bu defa yakışmamış babam. Anladım ki esmerlere beyaz o kadar da yakışmazmış. Sen yapamazsın duramazsın o karanlık mezarda babam. Ne olur son bir kez gel; ifratla tefrit arasında bırakma. Öyle bir gelki küfrüm tövbeme karışsın.Ne olur kalk babam daha çok erken kalk.
Üniversite diplomamı sen vereceksin kalk allah aşkına. Daha eşim diyeceğim insanla tanışacaksın ne olur kalk. Dayanmıyor yüreğim yatma orda boylu boyunca beyaz kıyafetinle. Küstürme beni o renge. Kalk baba kalk.! kalk küfrüm tövbeme karışsın..yeterki kalk.!
Baba dedim baba,babam!