zanaatkar

batı kapitalizminin sanayiyle birleşmesinden, üretimin makineleşmesinden ve giderek bu biçimlerin batı-dışı toplumlara ihraç edilerek evrenselleşmesinden sonra ortadan kalkan, alanında ehil kişidir. zanaatkârlar bundan 200 yüzyıl ve çok daha öncesinde toplumun ihtiyaçlarını, üretim fazlasına yol açmadan karşılarlardı. bireyler önce yeteneklerince gereksinimlerini gidermeye çalışır, yetkin olmadıkları alanda bu küçük atölyelerde çalışan, üretimin çıktısı olan mala astronomik değerler biçmeyen insanlara rağbet ederlerdi ve karşımıza kendine yeterli bir toplum modeli çıkardı. ancak 18. yy.dan günümüze uzanan siyasî, iktisadî alanlardaki hızlı ve çarpıcı toplumsal dönüşümler, zanaatkârlığı sekteye uğratmış, gittikçe ortadan kaldırmış ve toplumu şirketlere, markalara, fabrikasyona bağımlı hâle getirmiştir.*