ben bu yazıyı sana yazdım

Nasıl da sarmışsın tüm varlığımı, artık seni sevmediğim halde seni özlüyorum, kana kana su içmek gibi yaşıyorum gözlerimi kapattığımda seninle olan her anımı. şimdi çıkıp dikilsen karşıma seviyorum seni desen, sadece içim sızlar tebessüm ederim. ben seni sevmiyorum artık, çok özlesem de sevmiyorum. ve koyamıyorum yerine hiç kimseyi, dudaklarıma birisi değdiği anda aldatmışım gibi sanki seni, uzaklaşıyorum kendimden. ya da duramıyorum herkesi öpmek istiyorum, sağımdakini, solumdakini, karşımdakini sokaktakini, önemi yok çünkü ne öpmenin ne de öpülmenin. Oysa ki ne kadar çok zaman geçti üzerinden, sevmem lazım birini, güvenebilmem; Yapamıyorum. üzgünüm ama seni de sevmiyorum. Galiba ben artık kimseyi sevmiyorum. ruhum hiç bu kadar özgür olmamıştı, kalbim hiç bu kadar durgun ve huzurlu olmamıştı. öptüğüm her dudakta, dokunduğum her ten de seni biraz daha sevmiyorum ve herkesi. özgürlüğüme doğru ilerliyorum ruhumu kirleterek, sana tertemiz emanet ettiğim ruhumu. ben seni sevmiyorum artık, özlediğim de sen değilsin sadece yaşadıklarımız. ben benden gittim de sen benden halen gidemedin. git artık, çünkü ben sen de değilim.