vostok gölü

15 milyon küsür yaşıyla, şanlı galatasaray'ın tarihinden bile eskidir bu göl. ruslar 70'li yıllardan beri kazıyor, yardırıyor burada. avrupalı akranları çiçek çocuklarız, hippiyiz biz ayağına dağda kırda bayırda sevişip günlerini zevk ve sefahatle geçirirken, bu ruslar kafayı bu göle kitlemiş taa o yıllardan beri. piii... demek ki var bi puştluk bu gölde usta.

zaten almış başını bir tartışma gidiyor, yok efenim yaşam var mıymış bu gölde? üzeri ben diyim beş yıl, sen de beşyüzbin yıldır buzulla kaplı olduğundan jüpiter'in bilmem ne uydusuna benziyormuş da o yüzden uzayda yaşam ile ilgili ipuçları verecekmiş de... miş de miş.

buradan ruslara sesleniyorum: madem o kadar merak ediyorsun be adem, gel bir bilene sor. gönder nataşa'yı eva'yı yapsın benimle röportaj, sen de öğren gerçeği.

şimdi bu gölde yaşam var beyler. ancak tahminim biraz daha mütevazı, daha bi elindeki hücrelerle yetinmesini bilen, kanaatkar organizmalardan oluşan bi yaşam var burada.

babam anlatırdı; çocukluğunda bir toplu iğneye muhtaçmış türkiye, böyle dize kadar çorap giyerlermiş. topuğu yırtıldıkça üstten kesip yama yaparlarmış altına. ekmeği bile karneyle alırlarmış. o günleri hatırıma getirdi bu göl. öyle televizyon, internet yokmuş aga. ama muhabbet varmış. insanın insana saygısı varmış pehh...

sözün özü, ibretlik olacaktır bu göldeki kazılardan alınan sonuçlar. ama öyle uzaylı muzaylı, bilim kurgulu fantaziler üretmeye gerek yok.

bu göl bize mütevaziliğin önemini, ayağımızı yorganına göre uzatmayı hatırlatacak tekrardan. komşuluğun önemini hatırlatacak belki de. kim bilir; akşamları bir saatliğine de olsa kapatıp televizyonlarımızı, toplaşıp bir eve muhabbet edeceğiz komşularımızla yeniden.

ve yeniden mutlu olacağız, eskiden olduğu gibi. teşekkürler vostok!