ben bugün bunu gördüm

pişmanlıklarını dile getirilip üzdüğün kişiden özür dilemeden arkada bırakamazsın yaşananları. arkada bırakmak istemiyorsan da geleceğine vicdanın rahat taşıyabilmelisin onları ve bu da ancak üzdüğün insanların hoşgörüleriyle mümkün oluyor. hoşgörüsüzlükle cevap aldığında ise ya gerçekten hayati bir şey yapmışsındır ya da zamanı gelmemiştir.

ben bugün geçmişte çocukça hatalarım yüzünden üzdüğüm birinden özür diledim ve özür dileyebilmenin verdiği hafiflikle kalmadım bir de çok sevdiğim o çocuğun ne kadar düzgün bir adam olduğunu gördüm. bambaşka açılardan bakmamı sağladı olaylara, benimkileri değil kendi suçlu olduğu noktaları hatırlıyordu. bir kez daha anladım bir olayda tamamen sadece bir tarafı suçlamanın ya da haklı görmenin ne kadar yanlış olduğunu. işin özü özür dileyebilmek ve karşılığında sizi rahatlatmaya çalışan birini görmek, artık üzülmemeniz için suçunuza ortak olan birini görmek, önemli değil gibi geçiştirme cümleler değil de samimi iltifatlar almak, hatta aradan seneler geçmiş olmasına rağmen ona değer verip düşünceli davrandığım için teşekkür edilmesi gerçekten hem şaşırtıcı hem de gurur vericiydi. bu kadar iyi birini üzdüğüm için bir kez daha kızdım kendime.

kısacası huzurlu bir uyku için sizde özür dileme yolunu seçin.*