ismail

ismail söyle şimdi / ilk yalan hangimizdi / gülmüştük bir öğrenci timi / üçümüzden bir istanbul efendisi / çıkar mı dersin ismail / kemiklerim kimin güvertesi / su yuttum belki / yoğun karalardan çıktım / sızlıyor keşiflerim / burası bittiği yer mi / başladığı yer mi denizin

derken epey de bir daldırır insanın gözlerini. böyle uzun uzun da düşündürür. filozof ve öğrencisi diyaloğu tadındaki albümün en iyilerinden. (bkz: doğdum ben memlekette)