galatasaray

ışıktır.

içinde futbol sevgisi olan kadın erkek herkesin gönlünde şahane bir yeri vardır galatasarayın. en azılı düşmanları bile uefa kupası alındığında "vay be" demiştir kesinlikle. tamam uefa kupası faslını hemen kapatalım, geçmişimizde parlak bir madalyondur kendileri ama sadece ondan ibaret değiliz.

türk futbol tarihinin en korkutucu rakibi avrupaydı bir dönemler, avrupa kulüpleri!! ismi bile ezilmemize yetiyordu o dönemlerde. milli takımımızın fareo adalarından yarım düzine gol yediği, taç bizim! taç bizim diye sevindiğimiz günler! ah!..

işte böyle karanlık bir çağda parladı o ışık, bir türk takımı önüne gelene kafa tutuyor, yeniyor, yeri geliyor eziyordu, mucize!

işte biz kafalarda böyle bir aydınlık sağladık, futbolcusuyla taraftarıyla. iyi oynarsak neden yenemeyelim diye bir düşünce oluştu kafalarda.

şimdi yine parlıyor o ışık futbol perileri nazarlardan belalardan kem gözlerden sakınsın yaralı aslanımızı.

muhteşem stadıyla, uyanmış yeniden heyecanlanmış, stada gidip takımını canlı izlemeyi düşünmeye başlamış, o da olmadı gidip bir dev ekranda eskisi gibi maç izleme zevkini tadacağını hisseden, daha olmadı link yok mu link diye forumlarda gezinmeye başlayan, evime lig tv mi alsam ulan! diye iş yerinde kendi kendine söylenen taraftarlarıyla, o ışık yeniden parlıyor, lütfen kuzey ışıkları gibi göz yanılması olmayıvere.

hem de şikedir, milli takım rezaletidir derken ülkede futbol adına olumlu atraksiyonlar olmazkene, böyle bir çıkışın tuttuğum takım tarafından yapılması ( erken konuşuyorum biliyorum ama napim çok heyecanlı) ayrı bir hoşluk.