bugün
- abdülmecit'in eşinin alışveriş listesi16
- arda güler29
- asansörle birinci kata çıkan embesil4
- tekirdağ büyükşehir belediyesi'nin akp'ye geçmesi10
- enayimiknatisii21
- eski fotoğraflara bakıp hüzünlenmek3
- muhaliflerin keyfinin yerinde olması5
- kendine diva diyen tanker3
- israil'i allah'ın kurmuş olma ihtimali2
- gözlüklü erkek karizması5
- internet kafe4
- diş hekimleri sakso çekenleri anlayabiliyor mu7
- will smith'in oğlunun 82 yaşında karıyla takılması3
- doğu hindistan şirketi2
- kılıçdarcı yazarlar10
- zulzula cin kabilesi5
- ali nurşani4
- richard nixon'ın yahudiler hakkında söylediği söz4
- candan yüceer3
- köy denince akla gelen şeyler4
- kılışdaroğlunu yıllarca cehapeli zannetmemiz4
- antalya büyükşehir belediyesi'nin akp'ye geçmesi4
- yaşar kemal5
- ölse zerre üzülmeyeceğiniz kişiler8
- ak partililerin apoya villa yaptırması9
- öyle bir boşalmak ki ilik nakline muhtaç kalmak6
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202658
- youtube artık kesinlikle zihin okuyor6
- yahudiler olmasaydı amerika diye ülke olmazdı4
- 40 yaşından sonra muhafazakarlaşma5
- amcik yurekli denilen yakın arkadaş2
- o kız bana bakmaz denilen kızla konuşmak4
- türkiye de batum ve dubai gibi şehir olmaması6
- gökhan saki2
- uykusuz kedi buraya bakar mı14
- genç yakışıklı erkek görünce elim ayağım titriyor5
- 19 kasım 2026 ümit özlale açıklamaları3
- nervio'ya hoş geldin diyoruz6
- altından zarar etmek7
- fon paralarının yurt dışına kaçırılma ihtimali4
- gta 616
- araba sürerken ceza dinlemek4
- danıştayın diploma iptali davasını bozması3
- gta 6 lucia caminos'un ayakları3
- robert pattinson vs johnny depp2
- kar yağsın mikroplar kırılsın4
- üniversite sayısının azaltılması5
- fethullah gülen terörist ise abd neden iade etmedi5
- aşklar dm de yolluyo götünü2
- gastroenterologlar vurdurduğumuzu anlar mı2
gerçeğin ta kendisidir.
her gece ayrı üzülüyorum. güldüğüm zamanlar da oluyor ya. ama üzüntü baskın geliyor. beynimi kemiren sorular, sorunlar, geleceğe dair halledilmesi gereken milyon i$, çözülmesi gereken sonsuz bilinmeyenli denklemler... bir çığ oluyor içimde hepsiç kime anlatsam, anlamaz. dinletsem, zorla olmaz. her gece daha bir eriyorum. aynen, güne$in erittiği kar gibi...
olumsuzluklar olumluluk doğursa ke$ke. biraz..? çok az..? hayır olmuyor. söznüp giden her dileğim gibi bu saçmalık da dudaklarımdan döküldüğü gibi bo$luğa karı$ıyor. ardından, kendime içimden çektiğim nutuklar geliyor. saatler boyu sürüp giden konu$malar...
"sevdiklerim yanımda yok" diye üzülüyorum. "sonra doğduğum yerde değilim" diye...yalnızım diye... aklıma gelen her $ey için acı çekiyorum, üzülüyorum. "geceleri neden karanlık" diye... "neden soğuk" diye... hepsinin cevabımını bir çırpıda bulabilsem de, "ben kendimi buldum ve kar$ımda bunlar vardı" diyip sıyrılmaya çalı$ıyorum i$in içinden. derinlere dalmadan, "belki bir daha yüzeye çıkamam" dü$üncesiyle uzakla$ıyorum. kaçıyorum.
caddeler, sokaklar, kaldırımlar o kadar bo$ ki...benden kaçıyor insanlar sanırım. gözlerimi kısıyorum sonra. her yer örümcek ağı. sinirleniyorum ma sonra sinirlendiğime üzülüyorum. ah tanrım, neden böyleyim? rüzgar $iddetli esiyor. hafif ıslak saçlarım bozuluyor. ve ben yine üzülüyorum. birilerine ho$ görüneyim kaygısı beni böyle yaptı, allah kahretsin. aynalarda rastlıyorum bazen; yeni yeni sakallarım çıkmı$, sol gözüm miyopa bağlı kanlanmı$. görmeyeli ne kadar da deği$mi$im. önce sol gözüme üzülüyorum. sonra gözleri görmeyen insanlara... daha sonra ceketimin sevmediğim rengine... ondan sonra ceketi olmayanlara... hep bencillikten insancıllığa doğru sürükleniyorum. çok eski bir söz vardı, söylemi$lerdi bana. hatırlayamıyorum.
gece yarısı uyandığımda farkettim. gözya$larım yıkamı$ yastığımı. bu sefer akan gözya$larıma değil de bu üzüntülerimin kimsenin farkında olmadığına üzülüyorum. sonra tekrar dalıyorum.
her gece ayrı üzülüyorum. güldüğüm zamanlar da oluyor ya. ama üzüntü baskın geliyor. beynimi kemiren sorular, sorunlar, geleceğe dair halledilmesi gereken milyon i$, çözülmesi gereken sonsuz bilinmeyenli denklemler... bir çığ oluyor içimde hepsiç kime anlatsam, anlamaz. dinletsem, zorla olmaz. her gece daha bir eriyorum. aynen, güne$in erittiği kar gibi...
olumsuzluklar olumluluk doğursa ke$ke. biraz..? çok az..? hayır olmuyor. söznüp giden her dileğim gibi bu saçmalık da dudaklarımdan döküldüğü gibi bo$luğa karı$ıyor. ardından, kendime içimden çektiğim nutuklar geliyor. saatler boyu sürüp giden konu$malar...
"sevdiklerim yanımda yok" diye üzülüyorum. "sonra doğduğum yerde değilim" diye...yalnızım diye... aklıma gelen her $ey için acı çekiyorum, üzülüyorum. "geceleri neden karanlık" diye... "neden soğuk" diye... hepsinin cevabımını bir çırpıda bulabilsem de, "ben kendimi buldum ve kar$ımda bunlar vardı" diyip sıyrılmaya çalı$ıyorum i$in içinden. derinlere dalmadan, "belki bir daha yüzeye çıkamam" dü$üncesiyle uzakla$ıyorum. kaçıyorum.
caddeler, sokaklar, kaldırımlar o kadar bo$ ki...benden kaçıyor insanlar sanırım. gözlerimi kısıyorum sonra. her yer örümcek ağı. sinirleniyorum ma sonra sinirlendiğime üzülüyorum. ah tanrım, neden böyleyim? rüzgar $iddetli esiyor. hafif ıslak saçlarım bozuluyor. ve ben yine üzülüyorum. birilerine ho$ görüneyim kaygısı beni böyle yaptı, allah kahretsin. aynalarda rastlıyorum bazen; yeni yeni sakallarım çıkmı$, sol gözüm miyopa bağlı kanlanmı$. görmeyeli ne kadar da deği$mi$im. önce sol gözüme üzülüyorum. sonra gözleri görmeyen insanlara... daha sonra ceketimin sevmediğim rengine... ondan sonra ceketi olmayanlara... hep bencillikten insancıllığa doğru sürükleniyorum. çok eski bir söz vardı, söylemi$lerdi bana. hatırlayamıyorum.
gece yarısı uyandığımda farkettim. gözya$larım yıkamı$ yastığımı. bu sefer akan gözya$larıma değil de bu üzüntülerimin kimsenin farkında olmadığına üzülüyorum. sonra tekrar dalıyorum.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com