bugün
- herkes yatsın iyi geceler8
- 19 temmuz 2026 ispanya arjantin maçı61
- oğlum çok güzel lan6
- 1 saatte 10 bira içmek19
- cips olsa da yesek7
- erkeklerin giderek feminenleşmesi11
- tembel ve çalışmayan insan16
- istanbul un çok pahalı olması12
- the merich13
- sözlük kızlarının kombinleri20
- velvet vs nervio19
- otobüste kitap okuyan insanlara bakmak3
- aklını yitirmek4
- nick vermeden bir yazara ağır hakaret etmek13
- en sevilmeyen ev işleri2
- oğuzhan uğur'un tutuklanması2
- sözlükte yazışılan kızın true çıkması14
- matbaanın gecikmesine sebep5
- 50 tl ile rolling yapmak6
- magnum dondurmasının eskiden daha pahalı olması8
- eşeği alıp kafa iznine çıkmak7
- horoz hayası çorbası5
- kasiyer kızdan hoşlanmak17
- eski nahif sözlük kızları2
- uzaylı görünce söylenecek ilk şey10
- velvet13
- benzini dolarla mı alıyoruz diyen tip6
- kadınlar nasıl erkeklerden hoşlanırlar6
- lale devrinde deliler gibi eğlenmek4
- slavko vincic15
- manifest grubu3
- bira cips6
- acıktım ben3
- atatürk e din düşmanı diyenler6
- ona bir şey söyle9
- nervio11
- devlet bahçeli5
- ispanya20
- arkadaşlar beni gammazlayın5
- kadim kültürler4
- yarın iş olduğu gerçeği3
- laptop5
- 2026 dünya kupası25
- uludağ sözlük yazarlar yüzünden bitti6
- aga be şarkılar5
- gocusuz sözlük4
- manyak olmaya karar verdim9
- bir yazarın cinsiyetini öğrenme yolları5
- sevgiliyle karşılıklı bira içmek2
- sevgiliyle karşılıklı cik cik diye ötüşmek2
Hangi ara bu kadar acımasız, bencil, düşüncesiz oldum bilmiyorum.Her şey bir anda oldu sanki.Bir sabah uyandım ve hiç bir şey umrumda değildi.Çok kalp kırdım, çok hayaller yıktım.Tatillerde bile eve gitmek istemiyorum çünkü o kadar çok yalan söylemişim ki; hala herhangi birisinin ortaya çıkmamış olması mucize gibi.Oysa evin en küçüğü olarak hep iyi çocuk örneği olarak tanıtılmıştım eşe dosta.Ama en ufak bi açığımda da; ''senden de bi hayır yok, ne halin varsa gör, bi sen kalmıştın sen de kendi başını yakarsın'' lafları o kadar çok can acıtıyor ki..Çıkıp da diyemiyorum ki; ben insanım...Hata yapmak doğamda var. Hiç kabul görmeyecekmiş gibi..
Hangi ara bu kadar battım bilmiyorum..Hiç bu kadar dibi görmemiştim..Bir yandan kendimle gurur duymuyor değilim; en ufak bir şeyde ''anne-baba ben bunu bunu yaptım çok pişmanım'' diye çıkmadım karşılarına.battım; çıktım, battım, çıktım..Hayatımda hiç batmadığım kadar battım; ama tekrar çıkacam ve kimsenin ruhu bile duymayacak..Kimsenin yardımını almayacağım..Çok duygusal, zayıf görünsem de ne kadar güçlü olduğumu bir tek ben biliyorum..
Hangi ara bu kadar koptum hayattan bilmiyorum..Hangi ara bu kadar savruldum? bir bakıyorum; borç kapatmak derdine düşmüşüm, deli gibi orda burda çalışıyorum; bir bakıyorum dersleri toparlıcam diye eve hapsolmuşum, kitapların arasında boğuluyorum; bir bakıyorum; bir şeylere yetişme çabası ama neye olduğunu ben de bilmiyorum..Sanki koca bir holdingi yönetiyormuşum gibi, mısırımı, çayımı alayım da güzel bir film izleyeyim bu gece diyemiyorum..
Hangi ara kimden koptum bilmiyorum..Hayatımda hiç benden ayrılan olmadı ama nedense en çok üzülen hep ben oldum..Neden çıktım, neden sevdim, neden ayrıldım bilmiyorum..Ne yapıyorum onu da bilmiyorum..Bir yerde koptum; daha da doğrultamadım belimi..Ama ne oldu da koptum onu da bilmiyorum..
Hangi ara bu kadar cesur oldum bilmiyorum..Bir gün çıkıp ateist oluyorum; bir gün derslerden kalmayı göze alıyorum, bir gün dağ gibi borç yapıyorum..Bunları bilen kimse de yok..Hangi ara bu kadar cesur(!) oldum bilmiyorum..hangi ara bu kadar keskin kararlar almaya başladım?
Yaklaşık 7-8 yıl önce durup dururken kaybettiğim benliğim; nerdesin bilmiyorum ama; ben bu yazıyı sana yazdım...
Hangi ara bu kadar battım bilmiyorum..Hiç bu kadar dibi görmemiştim..Bir yandan kendimle gurur duymuyor değilim; en ufak bir şeyde ''anne-baba ben bunu bunu yaptım çok pişmanım'' diye çıkmadım karşılarına.battım; çıktım, battım, çıktım..Hayatımda hiç batmadığım kadar battım; ama tekrar çıkacam ve kimsenin ruhu bile duymayacak..Kimsenin yardımını almayacağım..Çok duygusal, zayıf görünsem de ne kadar güçlü olduğumu bir tek ben biliyorum..
Hangi ara bu kadar koptum hayattan bilmiyorum..Hangi ara bu kadar savruldum? bir bakıyorum; borç kapatmak derdine düşmüşüm, deli gibi orda burda çalışıyorum; bir bakıyorum dersleri toparlıcam diye eve hapsolmuşum, kitapların arasında boğuluyorum; bir bakıyorum; bir şeylere yetişme çabası ama neye olduğunu ben de bilmiyorum..Sanki koca bir holdingi yönetiyormuşum gibi, mısırımı, çayımı alayım da güzel bir film izleyeyim bu gece diyemiyorum..
Hangi ara kimden koptum bilmiyorum..Hayatımda hiç benden ayrılan olmadı ama nedense en çok üzülen hep ben oldum..Neden çıktım, neden sevdim, neden ayrıldım bilmiyorum..Ne yapıyorum onu da bilmiyorum..Bir yerde koptum; daha da doğrultamadım belimi..Ama ne oldu da koptum onu da bilmiyorum..
Hangi ara bu kadar cesur oldum bilmiyorum..Bir gün çıkıp ateist oluyorum; bir gün derslerden kalmayı göze alıyorum, bir gün dağ gibi borç yapıyorum..Bunları bilen kimse de yok..Hangi ara bu kadar cesur(!) oldum bilmiyorum..hangi ara bu kadar keskin kararlar almaya başladım?
Yaklaşık 7-8 yıl önce durup dururken kaybettiğim benliğim; nerdesin bilmiyorum ama; ben bu yazıyı sana yazdım...
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar