baba

hakkında bu kadar çok şey düşünüp, bu kadar bakmamışımdır yüzüne yıllarca. nasıl olsa yanımdaydın ve hiçbir zaman uzak yerlere gitmeyeceksin sanırdım. daha sonra söyleyebilirdim seni sevdiğimi yada aslında senden neler bekledigimi.. oysa herşeyin bir sonu vardı.. unutmusum. şimdi çok uzaklara gitmek için hazırlanıyorsun biliyorum. ve ben sessizce izliyorum. gözlerimin önünde büyürken kalbin, küçülen gözlerine bakıp belkide hayatımın en acı gerçeğine dalıyorum. acele etme baba.. acele etme gitmek için.. hazır değilim vedalaşmaya ben, üstelik korkuyorum da biliyorsun ve sana söyleyeceğim bir şeyler daha var gitme baba.. kabus gördüğümde 'uyumuyorum kızım, rahat ol, beklicem uyumanı' dediğinde, ben eşşek kadar olmuştum çoktan..baba.. uykusuz gecelerine tanık oluyorum bu ne demek oluyor? uyu ama hep uyan sabahları ben beklerim sen rahat uyu geceleri.. sana 'baba' derken sesimi ilk defa duyuyorum.. ilk defa anlıyorum yürekten.. boşluğa savrulmuş birkaç hece değilmiş yaşamak.. sarıl baba..bilmediğim birşey bu yanıbaşımda duran kucaklaşma..