aşk

sonradan anlaşılanmış. oysa ki hiç kaybetmemek için sımsıkı sarınılan değil, azad ettikten sonra buluşulanmış. boğarcasına yaklaşılan değil, teğet geçilenmiş. yaş ilerledikçe, dertler ve sıkıntılar değiştikçe, bakışı da değişiyor insanın. şarkılar bir başka geliyor kulağa, doğan güneşe farklı bakıyorsun. temiz havayı ciğerlerine çekerken anlıyorsun yaşadığını. ve hatırlandıkça anımsıyorsun sevildiğini. başka tenlerde başka başka şekillerde aramanın manası yok. aşk ulan işte, bir tane oluyor. onu da kaybettiğinde, kendini de kaybediyorsun. tüm çaban aşkı bulmak değil aslında; kendini bulmak. her bulduğunu zannettiğinde bir kez daha kaybolursun. başkasından duyduğun her güzel kelime seni kendinden biraz daha uzaklaştırıyor. ötekileşiyorsun. sen de aslında o kaybolup giden dünyada kayboluyorsun; bir daha hiç bulunamayacaksın, bilmiyorsun.

gerçekten kirli olan bu dünyada her geçen gün biraz daha kirlenenlere, bizlere...