also sprach zarathustra

"... ben, gelecektekiler haklı çıkaranı ve geçmiştekileri kurtaranı severim: çünkü şimdikiler tarafından yok olmak ister o.

ben, tanrı'sına hakim olanı severim, çünkü tanrı'sını sever o: çünkü tanrı'sının öfkesiyle onun yok olması gerekir.

ben, gönlü yaralıyken bile derin olanı ve küçücük bir şeyden yok olabileni severim: böyle geçer o köprüyü seve seve.

ben, gönlü dolup taşanı severim, öyle ki o kendi kendini unutur ve her şey içindedir onun: böylece her şey onun batışı olur.

ben, yüreği ve ruhu özgür olanı severim: böylece kafası yüreğinin sadece içidir, ama yüreği batmaya zorlar onu.

ben, insanların üstünde asılı kara buluttan tek tek düşen ağır damlalar gibi olan herkesi severim: onlar şimşeğin gelişini haber verirler ve haberciler olarak yok olurlar.

bakın işte, ben şimşeğin habercisi ve buluttan düşen ağır bir damlayım: bu şimşeğin adı üstüninsan'dır.

zerdüşt bu sözleri söyleyince yeniden halka baktı ve sustu. "işte orada duruyorlar." dedi gönlüne, "işte gülüyorlar anlamıyorlar beni, bu kulaklara göre ağız değilim ben.
"

cümlelerinin geçtiği, friedrich nietzsche'nin ünlü eseridir.