hayatta çaresiz kalınan anlar

Çaresiz kalınan anlar, bazen an olmaktan çıkabilir bu anlar günlere aylara yada yıllara sığmayabilirler.
mesela, bir sene önce yazı düşünüp ne kadarda meşgul olduğunu hatırladığın an.
Yada eskiden arkadaşlarının olduğu gerçeği şimdi onu çok özlediğin halde geçen yaz gidip onunla buluştuğun yere onu anmak için bu saatte gidip oturup bi sigara yakacak dostun olmadığını ayıktığın an.
Yalnızlığının farkına vardığında sessizliği hissettiğinde.
birdaha hiçbirşeyin eskisi gibi olmayacağını anladığın an mesela.
masumiyet müzesini okumaya dalıp kendini kemale benzettiğin anlar yada.
Korktuğun ama saklanamadığın, özlediğin an. Nerededir diye kendine sorup yıllar sonra bile güldüğünde yüzünün takındığı o megaloman ifadeyi zihnimde canlandırabildiğim...
O aslında tekdüzeliğinden şüphe duymadığın ama bunu görmezden geldiğin kişiliğin büyüklük hezeyanı ya da büyüklük kuruntusunu hatırladığın an. Gece 3te numarasının yazılı olduğu o defteri alıp onu aramak düüncesini ölçüp biçtiğin an.
Herşeyin yeni başladığına dair umutlar üretirken sen zamanın neler getirdiğini bilemediğin başkasıylayken aklına onun düştüğü o koca an çaresizsin demektir.