peter sellers

londra illerindeki halimin gizli oznesi..
bu da nedeni, nicini..
yaban ellere dusunce daha bir salak olmus degilim, ayni cizgimi korumaktayim ama burada sanirim ortam musait.. istanbulda, sadece genclerin yasadigi bir apartmanda konaklayip, 100'u askin daire bulunan binada her haftasonu allahin emri gibi uc bes evde parti duzenlenmediginden, belirli bir promili astiktan sonra kapi dinleyip hangi evde parti oldugunu ogrenmek gibi bir telasimiz olmuyordu.. bu huyu burada edindik.. partinin oldugu evlerde kapilar acik birakiliyor genelde, calma gir misali.. kahramanimiz, bir ton olmus kafasiyla kapiyi once iter ancak normaldir ki mentese tarafindan ittirildiginde kapi acik izlenimi vermekten uzaklasir.. kapinin kapali oldugundan emin olan sahsim, muzik sesi duymadan olayi idrak edecek halde olmadigindan, iyice kapiya abanip iceriyi dinlemeye calisir.. an itibariyle de iceriden bir adet japon kiz " aaa biri geldi, kapida bir ses var" husniyetiyle kapiyi aciverir.. sonuc.. dante gibi ortasina dustum japonlarin.. guclukle odaklanan gozlerim, japon kizimizin sasi bakislari karsisinda iyice kendinden gecti.. yere yapismadan kendimi toparlayabildigim icin, kapi "ok, no problem" denilip kapatilmaya calisilirken, ben kapinin onundeki yerimi alabildim.. oz turkceyle bir de kapi disari edildim.. arkami dondugumde beraberimdeki iki turk, bir silili, bir almandan olusan dunya vatandaslarinin hicbiri yerinde hicbiri yerinde ve ayaklari ustunde degildi..

anlamadigim su, japonlari misafirperver diye bilirdik biz.. yanlis miyim??