asi ruh

bir beşiktaşlının anlayabileceği belgesel kıvamında filmlerden biri. müzikleri bakımından mest etmiştir adamı. bir kaç duygulandıran ve güldüren detaya değinmeden olmaz;

--spoiler--

- hacı amcanın o kadar içten konuşması tam gözleri doldurduğu anda 'alex sabaha kadar zikir ettiğim için yere düştü' demesiyle gözyaşı klavyeme damlamıştır.

-yaşlı teyzenin o kadar herifin içine girip ben 18 yaşımdan beri severim beşiktaşı her kaybettiğinde hasta olurum demesi.

-optik başkan için çekilen kısım nasıl bir adam olduğunu tarif etmektedir.

-cem'in 'kanlarımız kızılaya organlarımız fenere' demesi.

--spoiler--

ve aklıma şu an gelmeyen bir çok güzel sahne. iki sözüm daha olacak affınıza sığınarak. ilki bu film bile nasıl bir sevgi olduğunu anlatamamıştır zaten izleyen tüm beşiktaşlı kardeşlerim yok ı ıh buda anlatamadı sevgimi diye tepki verip ne maçtı fener maçı diyip bir sigara yakmıştır. önemli olan ise şu genç yaşımda tribünün içinde olmama ve bir çok akrabamın ve en azından gidip gele gele akrabalarım kadar sevdiim insanları tanıyarak bilerek söylüyorumki;
cem, alen, ayhan, ahmet, dewe erol ve bir çoğu şimdi piyasa oldular anarşistlikmiş hikaye kaldı 1 mayıs beşiktaşlısı oldular lakin zamanında harbi tek parmağıyla adamı ürküten tiplermiş beşiktaşı bugüne getirdikleri için sağol ama artık sıra yeni nesilde.

(bkz: çarşı)
(bkz: büyük beşiktaş taraftarı)
(bkz: lütfen televizyonun ses ayarıyla oynamayın)