therese raquin

kadınlar bu kadar kolay aşık olabilirmi? sorusunu aklıma getiren romandır.

aslında yazarın erkek olması, tam anlamıyla kadın ruhunu anlatamayacağının bir göstergesidir ancak bastırılmış duyguların insanı duygusallığa itmesi ile aşk olgusu kolaylaştırılabilir sanki.

--spoiler--
sf. 70

çevreyi gözetlerken bir delikanlı çarptı gözüne. öğrenciydi. çevredeki bir pansiyonda oturuyor; günde birkaç kez dükkanın önünden geçiyordu. ozan gibi uzun saçları, subay gibi bıyığıyla soluk bir güzelliği vardı bu çocuğun. therese onu kibar buldu. bir hafta boyunca aşık oldu ona, yatılı okula giden bir kız gibi aşık oldu. romanlar okudu, delikanlıyı laurent’le kıyasladı. onu çok şişman, çok hantal buldu. kitap okuyunca önünde henüz bilmediği, romantik ufuklar açıldı. o zamana dek yanlız kanıyla, sinirleriyle sevmişti. kafasıyla sevmeye başladı. derken, günün birinde öğrenci ortadan kayboldu. taşınmıştı heralde. therese de birkaç saat içinde unuttu onu.

--spoiler--