belenenses

1919'da lizbon'un kenar mahallelerinden birinde kurulmuş, asil kulüp.

o yıllarda portekiz ligi'nde fırtına gibi esen diğer iki lizbon takımı sporting ve benfica'da forma şansı bulamayan lizbon'lu gençler vasco de gama'nın 7. kuşatan torunu alberto de gama efendi'nin etrafında toplanarak o dönem, lizbon'un çöplerinin döküldüğü extremadura bölgesindeki boş alanlarda antrenman yapmaya başlarlar...
o dönemler "papazın ahırı" olarak anılan bu boş alanlarda 1940'lı yılların sonlarına doğru toplu konutlar inşa edilir, lakin belenenses'li futbolcular ve yöneticiler top sahalarını portekiz toki'sine vermek istemezler.
lakin portekiz'in başında bulunan astığı astık kestiği kestik diktatör salazar'ın emri ile bizim belenenses'in sahası işgal edilir ve toplu konut procesi başlatılır.
bunun üzerine alberto de gama efendi yargıtay ve anayasa mahkemesine gider, yürütmeyi durdurma kararı alır. ama salazar hükümeti bu kararı siklemez.

bunun üzerine beyefendiliğin kar etmediğini idrak eden alberto de gama efendi salazar'ın huzuruna çıkar;
"salazar, salazar...beni bildin mi? dedemi bildin mi? biz bu memleket için kurşun attık, kurşun yedik" tarzı vatan millet setubal bir konuşma yapar.
bu konuşma sonrası biraz duygulanan salazar, vasco de gama milliyetçilerinin tepkisini çekmemek için toplu konut alanlarının hemen bitimindeki araziyi belenenses'e tahsis eder, ayrıca tejo nehri'nin atlantiğe kavuştuğu deltada bunlara bir de ada verir. bu ada ilerleyen yıllarda sosyal tesis olarak hizmet vermeye başlar.

alberto efendi baktı ki salazar kendisinden inceden inceye çekiniyor, bir de stat ister.
salazar kendisine stat sözü de verir, lakin şehrin epey uzağında, göt kadar stat yapar. ayrıca stadın rüzgar panellerini de taktırmaz, zaten o zamanlar rüzgar paneli diye birşey de yoktur, adam nasıl taktırsın ki?

neyse efendim, günlerden bir gün bizim belenenses salazar'ın takımı sporting'e sporting'de 5 atar, bunu hazmedemeyen diktatör alberto efendi'yi "hükümete karşı darbe girişimi" sebebi ile tutuklatır.

alberto efendi 3 sene hapis yatar, milletvekili genel seçimlerinde vekil seçilmesine rağmen hapisten çıkamaz ve kahrından ölür.

alberto efendi'nin ölümü ile belenenses kulübü kaosa sürüklenir, küme düşer, çıkar, bir daha düşer, bir daha çıkar...
kısacası portekiz futbolu'nun asansör takımı haline gelir.

yetiştirdiği her futbolcunun aklını porto, benfica, sporting gibi büyük kulüpler çeler, futbolcuları sözleşmeleri biter bitmez hep bu kulüplere transfer olur dolayısıyla belenenses kulübü transferden allah kuruşu para kazanamaz.

gel zaman git zaman dünya globalleşir.
ruslar ingiltere'de, araplar ispanya'da futbol kulüpleri satın almaya başlar.
tabi bu globalleşmeden portekiz futbolu da nasibini alır. belenenses kulübü bir arap tarafından satın alınır.

bu operasyon yıllar sonra belenenses taraftarını heyecanlandırır. kulüp eski ihtişamlı günlerine dönecektir artık.

lakin aradan üç sene geçmesine rağmen kulüp tek bir transfer yapamaz.
çünkü kulübü satın alan arap yemen'lidir. yani ne petrol zenginliği ne başka birşey. adamın devesi bile yoktur, bir portekiz gemisine kaçak binerek lizbon'a gelmiş, kulübün önünden geçerken namaz vakti geldiğinden kulübe girip abdest almak istemiş ama yanlış anlaşılmış, kulübü satın almıştır.

aradan geçen süreçte bu araptan bi cacık olmayacağını anlayan taraftar kulübü başka birilerine satmasını istemiş, kulüp önce kamerunlu bir kabile reisine, sonra bir kızılderiliye satılmıştır.
kulübün şimdiki sahibi ise avrupa'ya türkiye üzerinden kaçak işçi olarak giden ve portekiz'de bir mülteci kampında tutulurken kaçmayı başaran bir afganlıdır.

kulüp bir türlü başarıyı yakalamasa da cefakar taraftarı takdire şayandır.

--spoiler--
işte böyle her sene böyle taraftara böyle koyarlar aman...
--spoiler--

(bkz: fanatik belenenses taraftarı olmak)