john petrucci

melodilerine ve sololarındaki duygu ifadesine sual olunamasa da tarz olarak; gerek penaya vuruş gerek tuşe itibariyle feci mekanik çalan gitaristtir kendisi; gitar tonuna henüz çok aşinalığım olmasa da sololarını sırf bu sebepten ayırd edebiliyorum.. legato gibi satriani'den dinlerken bende serbestiyi çağrıştıran bir tekniği bile kendisi çaldığı zaman mekanikliğiyle farklı algılıyorum, içim bir garip oluyor (cümleyi nasıl bitireceğimi bilemedim)..

dipnot: legatonun notalardan bağımsız bir şekilde serbestiyi çağrıştırması hususu sesin pena tarafından kesintiye uğramamasıdır; zira bir solo ne kadar temiz çalınırsa çalınsın elbet tuşe ile penanın vuruşu arasında anlık da olsa bir fark olacak, süreklilik kesintiye uğrayacaktır.