ankara

ankara şiiri

angoraymış eski adı
ağızlarda kabak tadı
kavşaklarıdır meydanı
tükettin beni ankara

etrafında vardır polis
hep biz miyiz sana keriz
köye derler metropolis
yıldırdın beni ankara

sokakların çöp kutusu
caddelerin it sürüsü
taksilerin küf sarısı
inlettin beni ankara

havaların yaz kış kara
sularını içen düşer dara
sual olmaz asfaltına
bitirdin beni ankara

her yanında bir hükümet
memurun da bir zihniyet
soldurdun nice zürriyet
ağlattın beni ankara

kalelerin gecekondu
avm sardı sağı solu
ayazında sular dondu
kahrettin beni ankara

başkanların hep baştadır
maharetin hep taştadır
şehir değil bir taşradır
kandırdın beni ankara

ulaşılmaz hiçbir yana
içimde kanayan yara
trafiği ceza bana
beklettin beni ankara

cihan gezdim diyar diyar
hep ankara hep ankara
tuzlayım mı yersin hıyar
bezdirdin beni ankara

plastikten heykellerin
etrafında köykentlerin
kara taşlı hep bentlerin
mahvettin beni ankara

cahil cesur kırsalların
metro denen mahzenlerin
müsebbibi insanların
yurdusun sen ey ankara

bulut söyler kendi anlar
parklarında güvenlik var
sokakların ruhuma dar
daralttın beni ankara