nokta

'cümleler kaçtı dağıldı dört bir tarafa, sadece noktayım' der şebnem ferah ve kendini, 'okunması gereken bir yazı' olarak görür. cümleler dağıldığında ise yapayalnız, çaresiz bir nokta olarak kaldığını ifade eder.

nokta her cümlenin sonuna gelir. onsuz her şey manasızdır. ya o ya da türevleri * vardır her yargının sonunda. güçlüdür işte nokta. ama gördüğünüz gibi nokta bile her zaman güçlü olamazmış...o her şeyin sonunda asker gibi duran nokta bile bazen çaresizlik, yalnızlık demekmiş.

söyleyin şimdi nokta bile çaresizlik olabiliyorsa ben nasıl olur da güçlüyüm diyeyim bundan sonra...