gitmek isteyen sevgiliye peki demek

onun sürünme hayallerinin bir parçası olmamaktır. kalanın sürünmesini ister, peşinden koşsun ister. ben istemedikçe, o beter olsun ister. kahkahalar atayım gördüğüm zaman, acısın canı ister. ama ağırdır sarılamadan gitmesine razı olmak. zorda olsa gitmek isteyen sevgiliye bir 'peki' yeterli olacaktır. ilk zamanlar kuş gibi hafif hissedecek, daha sonraları aklında hep soru işareti dolaşacaktır. asla çirkinleşmeye gerek yok, saygıda kusur etmeye, hakaretler yağdırmaya gerek yok. arkasından konuşmaya gerek yok. karşısına çıkacak her conconda sizi arayacaktır. çünkü peki diyebilmek 4 harflik bir şey değildir. boğazın düğümlenir, iştahın kaçar, bulunduğun yer yer dar gelir. bütün bunlara rağmen 'eyvallah, peki' demek büyük erdemdir. giden sevgili elinde bir koz yaratma cabası içinde olduğu için onun istediği, - ben gidiyorum ama şimdi kötü hatırlanmak istemem. biraz koşsun, sinirlensin hakaretler etsin- dir. hakaret etsin ki, kendi egolarımı 'ne iğrenç bir adammış, terbiyesi' olarak tatmin edeyim diye düşünür. bunu planlı olarak yapmaz, farketmeden izlediği yol budur. ilerleyen zamanlarda sürekli peşinden koşanlardan bıkacak, sizi başı dik biri olarak hatırlayacaktır. salya sümük ağlayanları gördükçe, size daha fazla ihtiyaç duyacaktır. ama arar, ama aramaz. bilemem. iyi ve delikanlı olarak hatırlanmak her zaman iyidir. unutmamak lazım, her şey insanlar içindir. olmaz diye bir kural, bir kanun yok. iyi izler bırakmak için onun yüzüne karşı susmak, gittikten sonra boşluğa haykırmak en doğru davranıştır.

(bkz: ne kadınlar sevdim zaten yoktular)