manu chao

türkiye'ye geleceği anı okuduktan sonra aklım kaçabilecek dereceden daha da fazla sevinmeme neden olan adam. ne yapıp edip gitmeyi başabilmeliyim o konsere. yoksa gerçek anlamda ağlayabilirim.

kendisine aşığım. bu kadar. adını, soyadını birilerinin ağzından duyunca heycanlanıp salak salak sırıtmaya ve kalbim hızlıca atmaya başlıyor. adam hem ispanyol hem de fransız. e bir irlandalı olan ben ile bence dünyanın ağzına sıçabiliriz. kendisini saatlerce dinlemekten insan bıkmaz mı abi. adam bıktırmıyor. bıktırmıyor.

--spoiler--
mentira ile ortamın o nefis zeminine yavaştan tıngır mıngır sallana sallana uyum sallayarak, sonradan bongo bong ile kulakların biunnk seslerine can verdirdirip çılgın bir hippi gibin kafamı sallayıp saçlarımı su dalgası haline sokarattan titretip, cannabis ile çizgifilm karakterlerinden fırlamacasına zıplayıp el, kol, ayak, kafa, eklem yerlerim ve hatta en küçük ayak parmağıma varıncaya kadar legalegaligagon kannabiss arriibaaa yehuehuehu diye difirdeyip, clandestino ile kanunun yasalarına haykırıp, rumba de barcelona ile allah ne verdiyse kendimden geçip tüm karnaval havamı sergilemeyi istiyorum. manu söylerken zıpır zıpır kendinden geçer, ben dinlerken. adam yaşlanmıyor, hala 20'lik delikanlı. kurbaney.
kısacası saymadığım daha nice parçaları da varken, ben bu konseri ciddi anlamda kaçırmak istemiyorum. allam yarebbim nolur nolur.
--spoiler--

ekleme:
18-19 nisan babylon'da.
güzel bir söğüşlemenmek tüm hayranlarını bekliyor gibi. yer bulabilmek de ayrı çabası. du bakalım.