oyun arkadaşınızın yanınızda abisinden sopa yemesi

Küçüksünüz, miniciksiniz. O aralar en kral arkadaşınızla her zamanki gibi türlü oyunlar oynamakta, akşam etmektesiniz. O gün ise arkadaşınızın odasında arabaları kah çarpıştırıyor, kah kovalattırıyor, kah G-I-Joe'larınızla dövüşüyorsunuz. Sadece kendi güldüğünüz şakalarla dünyanın en akıllı ikilisi olduğunuzu düşünmemek garip olurdu. Ta ki, ağabey içeri girene kadar.

Ağabeylik müessesesinin kaçınılmaz gerekliliklerinden olan "kardeşi sebepsiz dövme" eylemi ne yazık ki sizin odada bulunduğunuz ana denk geliyor. Ağabey hırslı, ağabey zalım. Arkadaşınıza vurdukça kafasından gelen slap efektli tokat seslerine karışıyor kafanızdaki "nasıl davransam şimdi" düşünceleri. Dışarı çıksanız çıkılmaz, oyun oynasanız oynanmaz. Sabit durup gözünüzü bile oynatmamaya gayret gösteriyorsunuz. Ne yazık ki o yürek burkan an geliyor... Arkadaşınız sopa yerken bir anda göz göze geliyorsunuz. O az önceki dünyanın en karizmatik arkadaşı ağabeyinden slap efektli sopasını yerken size tanımlayamadığınız manalar içeren bir bakış atıyor. Yutkunuyorsunuz, "bitsin bu süreç" diye dua ediyorsunuz -gerçi o yaşlarda dua etmek falan...ne bileyim.- Ağabey işini bitiriyor, tam odadan çıkacakken bu kez onunla göz göze gelirsiniz. Onda da ne yaptığını farketmiş olma ifadesi, sizin odada olduğunuzu idrak edebilme, son olarak da "eaah bacak kadar çocuk,ne utancam" ifadesi var gözlerinde.

Kapı çarpılıyor, odada baş başa kalıyorsunuz. Bir dostluk bir daha tamir edilmeyecek şekilde çatlıyor, ve sebebi ne siz ne de ex karizmatik arkadaşınız. Derin bir sessizlik başlıyor geçmek bilmeyen. Arkadaşınız ağlayacak, ama çocukluk gururu baskın çıkıyor. Siz de az değilsiniz, hiçbir şey olmamış gibi arabayı sürtüp normal davranmaya çalışıyorsunuz ama nafile. O son oyun saatiydi, bunu her ikiniz de biliyordunuz.

Tanım: Yürek burkan acı dolu görüntülerdir.