evrenin ölümü

hayat,
her sabah
kadınlığımızdan yayılan süt kokularıyla beslenir

otobüs durakları,
her sabah
en kederli kaldırım taşlarıyla biraz daha büyür.

çocuk,
her sabah
bakkaldan aldığı ekmeğin öyküsüyle öğrenir açlığa koşmayı.

kadın,
her sabah
kasıklarında biriken gecelerin öyküsünde talan edilerek yayılır şehre

ve bir adam
her sabah
tüm bunları bozarak uzatır evrenin ölümünü.