galatasaray

zor günde gerçekten samimi başka takım taraftarı kardeşlerin durumundan dolayı içten içe rahatsızlık duyduğu takımım. ama bunu gerçekten yapanlardan bahsediyorum. zaten o insanların bi kelimesinden de belli oluyor o. burda başka söyleyip arkanı döndüğün anda işi dalgaya vuranlar değil söz konusu kardeşler haliyle. böyle şeyler durum ehemmiyetini ortaya koysada ne biliyim lan tuhaf olmuyor değil insan hani. ama ne yalan söyleyeyim belki ben bunu rakip bi takım adına yapamazdım. bu yapılan da fakir edebiyatı değil, ağlama melis mevzusuna giren olursa iletişime geçmekte ısrarcıyım. bak o derece diyorum. farklı bişey işte. gerçek üzüntü veren bişey hemde. elalemin takımı bilmem nerelerde sayısız kere aldığı ard arda galibiyet rekorunu kırarken, kendi takımının bilmem kaç yüz yıl önce toplamda aldığı mağlubiyet rekorunu egale etmek üzere olduğunu bilmek farklı olsa gerek değil mi kardeşim. evet aynen de öyle. takımın nereye gittiğine yorum getirememek, ya da getirmek istememek bambaşka bişey işte. bi hafta alınan galibiyete ''ulan haftaya yenilmesek bari lan'' diye lan kelimesini aynı cümlede 7 defa kullanmak çok başka bişey. ne yapsan, ne desen elinde kalıyor bu aralar yani anlayacağın farklı renklere gönül vermiş ama halden anlayan uysal kardeşim. hal böyleyken böyle işte. ben daha bişey demiyorum. diyemiyorum. hissediyosun sen onu.

sonuç olarak; renk aşkı işte, arma sevgisi işte, bi umut işte, beklenti. ne yapsan, ne etsen bırakmıyoruz seni işte. orda öylece dur yeter işte. anladın mı cimbomum?

işte böyle.