vaudeville for vendetta

bir sözlük yazarı olduğumu düşünmüyorum. fakat yıllardır buralarda dolanır, okur, yazar, vakit geçiririm ve illa bi tanımlama gerekirse alelade bir yazar sıfatını dahi hak etmediğimi düşünen ben, okurluk konusunda iyi olduğumu düşünürüm. Yıllardır okurum. Ve bu sözlük okuma hayatım boyunca sayısız yazarın girdiği entrylerle tanıştım. şimdi burada "eskiden buralar hep dutluktu" ayağına fakir edebiyatı parçalayacak değilim. bunca zaman içinde gördüğüm yazarlar arasında tartışmasız en iyi olduğunu söyleyebileceğim ve üstüne "bak bak bi de şu entrysine bak" diyeceğim kişidir vaudeville.

saatler boyunca, sıkılmadan, kahkahalarla okuduğumu bilirim. fakat okumalarımın başından sonuna attığım kahkahaların sonda aldığı çöküntü halini yaşadım geçtiğimiz haftalarda. kendisini hiç tanımadım. sadece yazdıklarından bildiklerim var. şimdi nerededir, ne yapar bilmiyorum. fakat bildiğim tek şey, şu anda şaka olduğunu düşündüğüm ölüm haberine gerçekten üzüldüğümü farketmiş olmam. allah gecinden versin.

gecenin muhtemelen yine bu saatlerinde arkadaşlarımla otururken "aabi şöyle bi yazar var, çok iyi" diye başladığım okuma tavsiyelerim üzerine pek de hevesli olmayan insanlara açıp yazıları göstermeye başladım. sonrasında okuma istekleri de arttı. vaudeville okuma gecesine döndü. sonrasında sayfaya girip baktığımızda, son entrynin ölüm haberi olduğunu gördük. işte bahsettiğim çöküntü hali bu. neyse ki gerçek değilmiş.

hep söylenir, sevdiklerinize söyleyebilecekken onları sevdiğinizi söyleyin diye. dediğim gibi, tanımıyorum kendisini. fakat bi okurun yazarla olan tek bağlantısı, yazıları, bu ilişkiyi kurabilecek düzeyde yeterlidir. olur ki girer sözlüğe tekrar, bi bakar buralara. bilsin istedim. iyi bi okura iyi malzemeler verdiğin için teşekkürler.