ülker

cikolata ureticisi firma. biz tuketiciyiz. tuketiriz, gerisiyle ilgilenmeyiz. cunku yedigimiz sey tatldir. gercek uretici hic gelmez aklimiza. kac kisi isin angaryasini ceken kisinin ne zorluklar yasadigini dusunur? kac kisi pilav yerken, o pirinci saatlerce suyun icinde ciplak ayakla toplayan ciftciyi, zavalli anayi dusunur?

ben dusunmeye calisiyorum. en azindan ulker mali gorunce aklima geliyor magdur olmus onca insan. tazminat odememek icin on birinci ayda isten cikarilan bir aile babasi geliyor aklima. bir kac ay issiz gezerken, neler yasadigini, evine ne goturmus olabilecegini, ailesinin yuzune nasil baktigini dusunuyorum.

girebilecegi tek is olan, asgari ucret alarak dunyanin isini yapan, ama sirf ailesinin ihtiyaci var diye ve baska secenegi olmadigi icin buna katlanmak zorunda olan gencin, sendikali olmasin, ileride bas agritmasin diye, olmayan bir sebepten dolayi isten cikarildiktan sonra ne yaptigini dusunuyorum. ailesine yuk oldugu utanciyla nasil yasadigini dusunuyorum. belki de aylarca yine bir ayak isi bulmak icin aci icinde gezerken kendisine bu zulmu layik gorenlere karsi nasil hisler tasidigini dusunuyorum.

ben ulker denince yerli mali gormuyorum, firavunlarin yonettigi bir imparatorluk goruyorum. hakkin olmadigi yerde lezzet olmaz, gozyasi olur, zulum olur.