üniversiteli olmak

nedense birçok kişi için harika bir şey olarak görülür. tabii ki güzel yanları vardır ama o kadar da iyi bir şey değildir. zaman zaman lisede okuyanlarla konuşuyorum ve benim üniversitede okuduğumu duyunca nedense hepsi "ah keşke ben de bir an önce gitsem" türünden laflar söylüyorlar. belki sınav olmadığı dönemlerde öğrenci rahat oluyor ama sınav dönemi her şey tam tersine dönüyor. o dönemde kişi belki de hayatının en zor günlerini yaşıyor. ayrıca, üniversiteli olunca derslere girmek zorunda olmadığınız düşünülüyor. ama öyle bir şey pek yok. belki bazı okullarda derslere girmek zorunlu olmayabilir ama benim okuduğum okulda neredeyse her derste yoklama alınıyor. o yüzden derslere girmek zorunlu. bir de serbest kıyafet mevzusu var. özellikle lisede okuyanlar buna çok özeniyorlar. kötü bir şey değil ama o zaman da giyecekleri şeye karar verememeye başlıyorlar. en azından lisede böyle bir dertleri olmuyor.

üniversiteli olmak birçok önemli şeyi de hatırlatıyor insana. üniversiteden sonra bir işe girip çalışmak gerekiyor. sonuçta aile o kadar sizi okutmuş. onlar da bu kadar emeğin boşa gitmediğini görmek isterler doğal olarak. o yüzden kişinin üzerinde bir baskı oluşuyor. belki üniversitenin ilk yıllarında bu baskı çok hissedilmez ama okulun sonlarına gelindiğinde işler değişiyor. kişinin geleceğiyle ilgili olan kaygıları artıyor. bunlardan dolayı üniversiteli olmak sanıldığı kadar güzel bir şey değil. iyi yanları da var tabii.