sen

-öyle duracak- senin karşında; yanında, kendini sana bırakmayı seçmiş, istemiş;
bunun nasıl bir istem olduğunu anlamalısın artık-nasıl bir kendini teslim ediş- onu sakınman bu yüzden gerekli, sadece bu yüzden: o bir işitilmeyen nefes gibi-küçük bir kıpırtı gibi-,kararıp gitmeye hazır bir son renk gibi; korumalısın onu...
evet evet, savunmasız ve korumasız; ama yine de-güçlü,güçlüdür- kendisinin sen yokolduktan sonra varolmasını sürdüreceği düşüncesi yavaştan ve derinden kaygılandırır onu; ama merak etme, güçlüdür,güçlü olacaktır,yeterince-yeter kendine-sen gidince de...
güçlüdür, kendine yeterlidir -ama seni bilmiş,seçmiş, istemiştir ya işte; sana bağlı kalma isteği ele geçirmiştir her hücresini bi'kere, inanmazsın sen belki ama kanının akışı, kalemi tutan elinin hareketleri, aynadan gördüğü saçları, göğsünün sıcağı, dudağının kenarı bile senin varlığını düşününce güzel olur-senin onda kendini yoketmeye yönelik eğilimlerin bu yüzden kaygılandırır onu;kendisi değildir aslında, "sonra ben ne yaparım" diye sorarken düşündüğü,bazılarınınn şimdiye kadar belki yapmış olduğu gibi-onun düşündüğü yine sensindir- sen işte.