zorunlu göç

"zorunlu göç" kavramı ülkemiz coğrafyasında "yerinden edilmişler","yerinden olmuşlar" kavramlarıyla resmi kurumlarca ifade edilmektedir. bunun kendisi bile birleşmiş milletler türkiye temsilciliği ile dışişleri bakanlığı yetkilileri arasında geçtiğimiz yıllarda sorun olmuştu.

karın ağrımız olduğu için, bu konularda resmi kurumlar çifte standart uygulamaya devam ediyorlar. türkiye'de göç-der adında bir kuruluş var. bu zorunlu göçlerle ilgili hayli önemli araştırmalar ve çalışmalar yapmıştır. geçtiğimiz yıl, biri uluslararası olmak üzere 5 resmi kuruluşun zorunlu göç'le ilgili araştırma yaptırdıkları ve bu kapsamda zorunlu göç mağduru yaklaşık 5000 aile ile görüşmeler yapıldığı konusunda bilgiler mevcut. ama henüz kamuoyuna açıklanmış ya da yayımlanmış bir rapor yok.

özellikle doğu ve güneydoğu illerinden, köy ve mezralarından merkezlere ve metropollere yapılan göçler azımsanmayacak sayıdadır. bu göçlerin temel sebebleri arasında köy boşltmalar ve çatışmaların karşı karşıya bıraktığı zorunlu durumlar başrol oynamaktadır. bu göç esnasında tecavüze uğramış, işkenceden geçirilmiş onbinlerce insan var. bu bizim gerçekliğimiz ve ayıbımız. elbetteki "belene kamplarını" ve bulgaristan komünist partisinin asimilasyoncu politikalarını onaylamıyorum ve gerekli tepkileri bkp özür dileyene kadar da verdim, fakat asıl sorun burada kendi gerçekliğimizi perdeleyen yaklaşımlarla meseleye bakmamızda gizli. aziz nesin,"bulgaristan'da türkler, türkiye'de kürtler" derken acı gerçeği gözümüze sokmaya çalışmıştı. ama ne kötüdür ki, gözü çabuk boyanan bir toplum belleğine sahibiz. yaşananları bize nasıl gösteriliyorsa öylece, olduğu gibi sorgulamadan kabul hanesine yazıyoruz.

zorunlu göç, türkiyenin kanayan bir yarasıdır. arkasından getirdiği sosyal, kültürel ve ekonomik açmazları ve sıkıntıları hiç tartışmadan, sadece onbinlerce insanın mağduriyetini düşündüğümüzde bile ağır bir insanlık dramıyla karşılaşmaktayız. ve bu ülkede yaşayan her bir birey, bu dramdan bir nebzede olsa sorumludur, suçludur, vebal altındadır.