ateistim o halde dayak yemeye mahkumum

azınlık olmanın zararlarından meydana gelen durum. ya da demokrasi kültürünü benimseyememiş, bazı kodlarına tıklayınca galeyana gelebilen bir toplumda yaşamanın sonuçlarıdır şeklinde açıklanabilecek durum.

dayak yemek sadece fiziksel anlamda değildir elbette. toplumsal linç kültürümüz bilimle aramıza mesafe koydukça gelişmiş ve gelişmeye de devam etmektedir. çok uzağa gitmeye gerek yok, uludağ sözlükte bile bu tür linç girişimlerini dönem dönem görüyoruz.

kodlar meselesinde kilitleniyor herşey. bu kodlarla hazırlanan böylesi bir toplum kurgusunda linçler artık doğallığı nerdeyse kanıksanmış bir vaka halindedir.

eğitimiyle, kültürüyle, öğretimiyle, medyasıyla bütün bu reaksiyon ve vakalara hazır hale getiriliyoruz. geriye sadece birilerinin o kodların tuşlarına basması kalıyor.

bu ülkede, çok masum gözüken insanların nasıl iki saatte birer vahşi, ilkel, canalıcı yaratıklar haline dönüşebildiklerini ben yaşayarak gördüm. maniplasyon at başı gidiyor.

zebanilerin işini üstlenen, dünyevi zebanileri hepimiz görüyoruz.