istanbul türkçesi

öncelikle (bkz: #10251824)

örnek verelim:
--alıntı--
haberlerde duyduğumuz normal türkçedir.En bi güzel türkçedir aynı zamanda.

istanbulda,bursada,ankarada,izmirde insanlar bu türkçeyi konusulur.(adaptasyon sürecinin tamamlayamamışları kastetmiyorum)

şehirli türkçesi de diyebiliriz.*
--alıntı--
haber*: salık
normal*: olağan
zaman*: süre, süreç, çağ, mevsim, dönem*
insan*: kişi
adaptasyon*: uyarlama (o tümcede adapte olmak sözünün kullanılması gerekir. en azından onun anlamı uyum sağlamaktır)
kastetmek*: amaçlamak
şehir*: ay* (burada kullanılması gereken sözcük de kenttir.)

peki aynı tümcenin türkçe doğru yazılışı nasıl olmalı?
--doğrusu--
salıklarda duyduğumuz olağan türkçe'dir. en bir güzel* türkçe'dir aynı dönemde.

istanbul'da, bursa'da, ankara'da, izmir'de kişiler bu türkçe'yi konuşulur.* (uyum sürecini tamamlayamamışlardan söz etmiyorum)

kentli türkçesi* de diyebiliriz.
--doğrusu--
gelelim yorumumuza:
bir kere yalnızca şu bir üstteki yazı bile doğru düşündüğümü kanıtlamaktadır. bir kimse düşünün ki "en bi güzel türkçe" ile kısacık bir yazı yazarken yabancı dillerden yedi sözcük kullanıyor ve buna türkçe demeye utanmıyor.
kaldı ki üzerine kesin yargılarda bulunduğu "en bi güzel türkçe" yazmayı bile beceremiyor.
üstelik bu kimse; bırakın türkçe bilmeyi; mantıklı ve tutarlı tümce bile kuramıyor. ("adaptasyon sürecinin tamamlayamamışları kastetmiyorum", "en bi güzel türkçedir" v.s.)

(bkz: kendi kendini göt etmek)