bugün
- arkadaşlar yeni işe başladım11
- yazarların yapmayı düşündükleri çocuk sayısı12
- eski sevgilinin aylar sonra yazması8
- sözlük yazarlarının gerçek adları40
- gocu38
- iblis'in sesini duymak9
- kahvaltıda kaç zeytin yersiniz15
- allah5
- 28 bine çalışmak7
- dikkat çekmeye çalışan erkek5
- yaşlılığı kabullenemeyen insan10
- tavuk kanadı ne işe yarıyor sorunsalı6
- mazotun litresi 101 lira36
- sözlükteki şeref yoksunu yazarlar7
- arkadaşlar numaranızı verir misiniz3
- nervio hamferdinin izmire gelmesi7
- hoslanilan kızın adının makbule olması4
- sadece filistin'i önemsemek13
- mazot 1 ytl olacak3
- lost taki libby'nin memeleri2
- bik bik'in mutfağına konuk olmak30
- anın görüntüsü27
- istifa etmek2
- israil11
- gammazlardan korunmanın yolları2
- petrol bulduk haberleri8
- gerçek mehdi kim3
- vazgeçtim dünyadan3
- east of eden5
- arkadaşlar bir şey danışacağım2
- arkadaşlar buraya bakar mısınız2
- ülkücülere küfür edip ülkücülerden oy bekleyen tip8
- ekonomi iyiken de akpye oy vermeyenler25
- arkadaşlar bir şey soracağım13
- öcalan'ın kira vermeden villada oturması12
- oğlunuza bedelli yaptırır mısınız4
- kıbrıs barış harekatını ecevit'e mal etmek20
- kürdü sevin9
- türkler vs türkiyeliler6
- as maca8
- arkadaşlar bakar mısınız16
- reagan ridley9
- doktor kadın çöpçü erkek evliliği11
- sözlükteki kaliteli yazarlar41
- einstein2
- copernicus2
- yetiş ya gavs6
- 16 nisan 2028 cumhurbaşkanlığı seçimi3
- g i l d e d l i l y27
- mhplilerin hala mhpye oy verecek olması7
günümüz insanı bilmese de bugün müzik sanatının gelmiş olduğu noktadır.
her sanat dalında olduğu gibi müzik sanatında da klişeler zaman geçtikçe kırılır. picasso´nun son dönemlerinde yaptığı resimler görsel efekt alanında atonaliteyse, müzikteki atonalite de "duyumsal" alandakidir.
bu çok çetrefilli bir konudur. bütün tonal modulasyonlar, do majör, si minör, la minör, 300 yıl falan üstünde çalışılarak eserler üretilmiş "platformlar" dır. insanlar bir süre sonra bu "platformlar" da söylenebileceklerin büyük ölçüde söylendiğini görmüşler ve yeni arayışlara girmişlerdir.
bu konuda birçok kaynak girişimler yapmış olduğu için- şu noktadan çıktı- diyemeyiz. debussy- fransız- ya da prokofiev - rus - , ya da bir mahler - son dönemi-avusturyalı- öyle tonal adamlar değildirler. gerçek atonalite strawinsky ya da hindemith´te duyulur.
bir de bu da kendi içinde bölümlere ayrılır. hindemith -klasik tonalsizliğe( atonalite- "tonalite" tonluluk demektir,"a"tonalite, tonsuzluk demektir) yönelmiştir- ya da prokofiev´in ya da alban berg´in yöneldikleri atonalite farklı atonalitelerdir. alban berg daha çok "oniki ton müziğine" yönelmiştir mesela. bu da şudur ; piyano´da do dan bir sonraki do ya kadar kromatikler de dahil olmak üzre oniki ton vardır, bu tonların herbirinin üzerine "klasik armoni" de inşa edilmiş pekçok akorlar mevcuttur, "oniki ton müziği" bu akorların besteci tarafından belirlenmiş ama "klasik" yapının dışındaki kullanımlarıyla elde edilen müzikten ibarettir. gerçek atonalite bunun da ötesinde tonların akrabalık dereceleri gözetilmeden yapılır. bu, son derece karmaşık bir konudur - ona girmemek entry´nin geleceği açısından faydalı olacaktır-.
"normal" müzik dinleyicisine çok yabancıdır atonal müzik. çünkü bilinen "güzel" konseptlerinden hiçbirisine uymayan bir başka "güzel" konsepti üzerine inşa edilmiştir. yani sonuçta normal müzik dinleyicisinin kulagına "çirkin" gelecektir....
bu, tıpkı picasso´nun "atlarına" falan benzer...bu "atlar" klasik mana da "at"tan başka herşeye benzerler, ama bu konu hakkında bilgi sahibi olup o gelişimin kronolojisinden haberdar olan birisi, oradaki "at"ı görür, ve o at onun için neredeyse normal bir at figüründen daha değerlidir.
atonal müzikte´de makamlar, tonalite´ler yoktur. ama kesinlikle "rastgele" falan da değildir. atonal müzik en sadakatsiz iştir...besteci neredeyse klasik ortamlardan daha fazla zorlanarak besteler üretir, ve dinleyici de bunu "çirkin" bulur !!!...tam bir komedi yani...
ama alışmış bir kulak için güzel bir müziktir atonal müzik.
her sanat dalında olduğu gibi müzik sanatında da klişeler zaman geçtikçe kırılır. picasso´nun son dönemlerinde yaptığı resimler görsel efekt alanında atonaliteyse, müzikteki atonalite de "duyumsal" alandakidir.
bu çok çetrefilli bir konudur. bütün tonal modulasyonlar, do majör, si minör, la minör, 300 yıl falan üstünde çalışılarak eserler üretilmiş "platformlar" dır. insanlar bir süre sonra bu "platformlar" da söylenebileceklerin büyük ölçüde söylendiğini görmüşler ve yeni arayışlara girmişlerdir.
bu konuda birçok kaynak girişimler yapmış olduğu için- şu noktadan çıktı- diyemeyiz. debussy- fransız- ya da prokofiev - rus - , ya da bir mahler - son dönemi-avusturyalı- öyle tonal adamlar değildirler. gerçek atonalite strawinsky ya da hindemith´te duyulur.
bir de bu da kendi içinde bölümlere ayrılır. hindemith -klasik tonalsizliğe( atonalite- "tonalite" tonluluk demektir,"a"tonalite, tonsuzluk demektir) yönelmiştir- ya da prokofiev´in ya da alban berg´in yöneldikleri atonalite farklı atonalitelerdir. alban berg daha çok "oniki ton müziğine" yönelmiştir mesela. bu da şudur ; piyano´da do dan bir sonraki do ya kadar kromatikler de dahil olmak üzre oniki ton vardır, bu tonların herbirinin üzerine "klasik armoni" de inşa edilmiş pekçok akorlar mevcuttur, "oniki ton müziği" bu akorların besteci tarafından belirlenmiş ama "klasik" yapının dışındaki kullanımlarıyla elde edilen müzikten ibarettir. gerçek atonalite bunun da ötesinde tonların akrabalık dereceleri gözetilmeden yapılır. bu, son derece karmaşık bir konudur - ona girmemek entry´nin geleceği açısından faydalı olacaktır-.
"normal" müzik dinleyicisine çok yabancıdır atonal müzik. çünkü bilinen "güzel" konseptlerinden hiçbirisine uymayan bir başka "güzel" konsepti üzerine inşa edilmiştir. yani sonuçta normal müzik dinleyicisinin kulagına "çirkin" gelecektir....
bu, tıpkı picasso´nun "atlarına" falan benzer...bu "atlar" klasik mana da "at"tan başka herşeye benzerler, ama bu konu hakkında bilgi sahibi olup o gelişimin kronolojisinden haberdar olan birisi, oradaki "at"ı görür, ve o at onun için neredeyse normal bir at figüründen daha değerlidir.
atonal müzikte´de makamlar, tonalite´ler yoktur. ama kesinlikle "rastgele" falan da değildir. atonal müzik en sadakatsiz iştir...besteci neredeyse klasik ortamlardan daha fazla zorlanarak besteler üretir, ve dinleyici de bunu "çirkin" bulur !!!...tam bir komedi yani...
ama alışmış bir kulak için güzel bir müziktir atonal müzik.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar