şımarık bir çocukken,dahada küçülüp geri evrimleşmesidir.

yeter ulan son tatil günüm keyifle sözlüğe girecem dedim kaldım oratada.

şeker kız candy deki terry ile anthony
(bkz: sailormoon)daki maskeli tuxedo
olsa da yine izlesek

eğer çok sevmiş ise,binbir zorlukla o cesaret toplanmışsa hele bir de o kız çok çekingen birisi ise(yani öldürsen böyle bir davranışta bulunmayacak bir kız,ama aşk işte nelere kadir)ve karşısındaki onu saçma sapan bir sebeple red etmişse gayet normal olarak karşılanması gereken davranıştır.

özellikle w350 modelinin çok kullanışlı olduğunu söyleyebileceğim sony in dijital kompakt fotoğraf makinalarıdır.

salaklıktan ziyade o öğretmene acımama sebep olacak olan davranışlardır.bunlardan en gülünç olanı ise ilk okul 3.sınıf öğrencisini toplama işleminde eldeyi unuttu diye dövmektir.

son sahnesi ile iyice zıvanadan çıkmış olan dizidir.deniz efendinin aklı yeni başına geldi galiba,milleti darma duman ettikten sonra. annesi bu herife ne dese az hoş boşa konuşma onunkide ama neyse iyice. artık izmir hatrınada olsa çekilemeyecek kadar sapıtan dizi. izlemeyin izlettirmeyin......

birinin de onu dövmesi farz olan şerefsizdir.kolaysa kuvvetinin yetemeyeceği birini döv bakalım. anca kadınlara kuvveti yeter bu tiplerin. dışarıda başkalarına kızar kızar sinirini karısından çıkarır. kızılcık sopasına layıktır bunlar.

izmirli olmamama rağmen benim severek ve gönülden yağtığım harekettir. izmirde yaşamak,orada denizin kokusunu bir kere içine çekmek, havasını solumak ve belkide en önemlisi oradan hayatının dostlarını kazandıysan haklı olarak yapılan yapılması gerekendir. izmir hayattır,izmir herşeydir,bu hayatı gerçekten anlamlı kılan şey izmire geri döneceğim günü düşünmektir.

(bkz: celine dion) (bkz: tell him)

son albümü artık iyice dilime pelesenk olan,her şarkısı hayatın içinden bir şeyler bulabilmenize olanak sağlayan, en beğendiğin parçası hangisi dense avazım çıktığı kadar hepsiii diye bağırmak istediğim,eşine az rastlanır bir sese sahip olan sanatçı.

gece gece candan erçetin ile çoşturan program. bu gece güzel olacak başından belli.....candan erçetin oldu mu her şey daha güzel olur.

"ölüyorum anlasana" dediği an ailecek noluyo lan bu bihter mi diye şaşırıp kaldık. demek ki isteyince gerçekten güzel bir oyunculuk çıkarabiliyormuş.ama arkası pek hoş değil di ne biçim ağlamadır, o öyle. bir ara hırıldıyor boğuldu sandım.

şimdi orada olsakta gezsek dediğim,kemeraltının bilinen sokaklarından biridir.

izmir anadolu liseninin tarihi tarih öğretmenlerindendir. değişik bir sistemi vardır,anlatılamaz ancak öğrencisi olanlar bunu bilir.taşıdığı çantası ise insanda merak uyandırır zira içinden ne çıkacağı asla ama asla belli olmaz.

kazandığım zaman ailem ile kayıda gidipte o yokuşu çıkarken "bulamadın mı başka kazanacak okul" diye fırçaladıkları dağ başındaki(o zamandan belliymiş dağ başındaki okullara olan sempatim zira aynı lafı üniversiteye kayda giderken de duydum), mezarlık manzaralı ,hemen hergün camları taşlanan okulumdur. dağ başındadır,kimse bilmez yerini okulun. genellikle ulaşım servislerle sağlanırdı.her pazartesi döndüğümüzde illa ki birkaç sınıfın camları indirilmiş,kırılmış olurdu. benim zamanımda harika,bir o kadar da bizimle arkadaş olan öğretmen kadrosu ile asla unutamadığım okulumdur izmir anadolu lisesi. bana hayatımda çok değerli olan iki dostumu vermiştir bu okul. ne kadar üzüldüysem kayıt günü o yokuşu tırmanırken,mezuniyette de o kadar canım yandı. acısı tatlısı ile tam 4 sene dirsek çürüttüm o okulda,öğretmenlerini, daima rüzgarı ile saçımızı başımızı dağıtan o tepeyi,mezarlık manzarasını bile özlediğim okulumdur. unutulmayacak tipte hocalara sahiptir. (bkz: ali natık güven)

zeki ama çalışmayan,zeki değil ama çok çalışan veya hem zeki hem çok çalışan insanların söyleyebileceği sözdür. ama bunların tek ortak özelliği sınavda aşırı heyacan yapıp cevaplayamama olabilir.

vakit kaybıdır,ama beyin ve kalp bunu idrak edemez umut dünyası diye beklemeye devam ede.bu arada bakar kör olunur,bakılır ama boş boş. etrafında hemen ayağının dibinde neler bittiğini anlayamaz.

ilk 3 sene lise hayatına devam edermiş gibi yaşamanıza sebep olur, başka fakültelerde geçme notu 50 iken sene sonunda tüm seneden finale girmemek iiçin her sınavdan en az 60 almalı ve ortalamanız 70 olmalıdır.saydığım bu faktörler her sınavı çekilmez hale getirip sinir stress sahibi yapar.yoksa sene sonunda finalden önce boyunuzu aşan notlarla uğraşmak zorunda kalırsınız.

üniversitede kötü olan derstir,illaki o ders anlatılacaktır en azından zamanında olsun,sınavdan bir gece önesinde o dersi dinlemenin zaman kaybından başka bir fonksiyonu olmaz. (bkz: komite sistemi)