delidemedeilimben

Bir şeyler yolunda gitmediğinde yaklaşımdır. Karşınızdaki kızdığında bile kendinizi savunma ihtiyacı duymuyorsanız, öfkesine rağmen sizi duygusal anlamda yaralamayacağına inanıyorsanız o insana kendinizi bırakabilirsiniz. Oldu da yanılırsanız ne olur ki, ya affeder ya da siler gidersiniz.

türkiye’ de evlenmemeyi düşünmemek çok zor iş. heryerde ne zaman evleniyorsun, senin yaşındakiler doğuruyor yuvanı kur gibi söylemlerden sonra bi yerinde garip bi acaba oluyor. suriyede hayatta kalmak kadar, türkiye’de bekar kalmak zor iş.

Paylaşım konusunda seçici olabilecek kişidir.

konuşmak ve yazmanın dışında bi iletişim şekli var.sözcüklerin ötesinde.. tanımını ifade edemiyorum. bedensel enerji de denilebilir.bazen karşınızdaki kötü konuşur ama siz onu olumsuz algılamazsınız. hissettirdiği bedensel enerji ile ilgilidir.

görsel

- aynı sosyal değerleri paylaşan ve birbirlerini değiştirmeye

Kalkmadan sevecek kadar saygılı olan çiftlerin arasına

ne etnik köken ne de aileler girebilir.

Göze alacak cesareti gösteren genelde kadınlardır.

- siz "o kadın" lari bulun yeter. (Gerisini onlar halleder)

Keyif ve neşe ile

görsel

- tek seçici ve kriter koyucu kadın..!

- Doğru kriterlere sahip kadınmıdır?

Erkekler anlasın diye araba örneği veriyorum.

Genelde yeni bir araba alan erkek büyük keyifle arabasını anlatır.
Karşıdaki sorar km.de kaç lira yakıyor.

Yeni araba alan yüzünü asar ve 100 km.de 3,5 yakıyor diye aldık ama yokuş yukarı kalkarken anlık sarfiyat bazen 20 lt./km ye kadar çıkıyor, der ve yüzü düşer.

Araba ilanlarindaki test sonuçlarının Uluslararası ölçme değerlendirme kriterleri vardır.

-Hava kuru ve rüzgarsız.
-yol sıcak asfalt ve yağmursuz
-surucu tek başına ve 75 kg.(elbiseler ve kask dahil)
-rampasiz düz yol.
-bagaj yok.
-aracda 5 lt.den fazla yakıt yok.
-silecek cami suyu 100 Gr.
-yolda fren veya yavaşlamaya sebeb olacak ve yeniden kalkış yaptıracak engel ve viraj yok.
-camlar kapalı ve klima çalışmayacak.

Ve benzeri maddeler.( Bunlar akılda kalanlardı)

Demem o başlık yanlış.

Bu kadın sağlıklı ruhsal yapıya sahip değilse bin kişi de olsa bulamaz.

Son söz: mutluluk almak için mutluluk verebilmeyi bilin.

- saygı sinirlarinizi cignettirmeyin, sizde cignemeyin.

- güvenilir ve mütevazi olun.

- kendiniz dışında konusabileceginiz birseyleriniz olsun.

- gülümseyen ve dinleyen olun.

- şikayet etmeyin çözüm odaklı olun.

- hayır demeyi öğrenin.

Ve kendinize sorun...

(Ben kendim için ne yaptım.)

işte burada durun..

Uzun zamandır tanıştığım insanların yalnızlık kapasiteleri ile ilgileniyorum. Yalnız kalamayan insan beni bi yere çağırdığında kendimi özel hissetmiyorum.. ben olmazsam başkasını çağıracak..yalnız kalabilen biri ya da yalnızlığı seven biri beni bi yere çağırdığında ilgisini bana özel buluyorum.. yalnızlık kapasitemi yukarı çekmek için de elimden geleni yapıyorum. Korkuyla değil sevgi ile yakınlaşabilmek için..

Birşey arıyorum ama ne aradığımı bilmiyorum. Görsem tanırım sanırım.

yıldızlı bir gece, ay da vardı;
sen gülümseyince,
yüreğimde bir balık oynadı.
(Sevda üzre-metin altıok)
En vurucu cümlesi değil de her okuduğumda gülümsetiyor işte.

Dertten büyük dert var. Kendini paralama. Rahata erdim deme. He bir de sağlık olsun her şey tamamlanır. Çok da şey yapma.
Biz işin içinden çıkamayınca bunlardan birini diyoruz. Misafirlikteyim. Dün gece yine altıya kadar sabahladık. Konuşmadığımız aile travması, hastalık, vefasızlık, dram kalmadı. Her halde hayat şunu demek istiyor. Burada rahat yok kardeş.

Bu denli özetleyecek kadar iyi tanımıyorum herhalde. inşallah kırkımda falan anlatabilirim.

Dedemle hiç fotoğrafım yok. Sekiz yıl önce vefat etti ama sanki çok yeni gibi geliyor. insan sevdiğine gitmeleri yakıştıramıyor tabi. Vefatından iki hafta önce köye gitmiştik. Dönerken bizi köy minibüsüne bindirdi. Arabanın camından el sallarken babaannem ile ağladığını gördüm. O zamanlarda beraber gülümsediğimiz birkaç fotoğraf çekilmiştik aslında. Ama yok, silindi kayboldu herhalde. Böyle güzel telefonlarımız yoktu malesef. Dedem hep küçüklüğümdeki haliyle aklımda şimdi. Son zamanlarını hatırlamadığımı farkedince vefatının üzerinden yıllar geçtiğini anlıyorum. Onu çok özledim.
Acıtan başka bir şey daha var. Dedem vefat ettiği gece yalnızdı. Fındık tarlasını bekliyordu. Babam da bana kontür yüklemişti. Dedemi aramak aklıma geldi. Gece geç oldu, uyuyorsa diyip aramadım. Sabah ararım diye düşündüm. Belki de arasaydım son kez sesini duyardım. Ya da cevap vermeseydi birilerini yollardık yanına. Ne bileyim yıllarca acaba dedim kendi kendime.
Yine işin içinden çıkamayınca, vardır bir hayır deyip uyumaya çalışıyorum. bayram diye herhalde daha bir yoğun hissediyorum. insan hüzünleniyor. sevdiklerimizle huzurlu bir ömrümüz olsun...

Akşamları çay demleyince yanına çerez, kek bir şey koyuyorum. Ailem de şu sıralar evde değil. Yalnız yemekten sıkıldım. Samimi bir misafirim olsa birlikte muhabbet etsek diyorum. Önceden amcamlarla aynı mahallede oturuyorduk. Kafamıza esince kuzenimle birimizin evinde takılıyorduk. Şimdi yakın gördüğüm kuzenimi doğru düzgün göremiyorum bile. Yeni taşındık, Mahalleden de arkadaşım yok. Bir iki komşu var, çağırmaya gitmeye çekiniyorum. Yaşadığım şehirdeki arkadaşlarım okul bitince memlekete gitti. Kalanlar da evlendi. Okul varken sürekli arkadaşlarımı eve davet eder, birlikte bir şeyler hazırlar muhabbet ederdik. Evde arkadaşlarımla, sevdiklerim ile vakit geçirmeyi seviyorum. Şimdi böyle yalnız çok sıkıldım.

Kıymet bilmemek. Maddi, manevi sahip olduğumuz şeylerin değerini Bilmeden hızlıca tüketiyoruz. Tükettiğimiz şeyin bile değerini bilmiyoruz. işimizi görünce artanını acımadan atıyoruz, Nasılsa bolluk içindeyiz. Doğallık arıyoruz. Doğaya zarar vermeden doğanın içinde yaşamayı bile beceremiyoruz.

Kendi bahçemdekiler hariç, gönüllü olarak iki bin tane ağaç diktim. Hedefim 10 000 ağaç. Gezegenimin kurtuluşu adına üstüme düşeni yaptım ben.

insanların yaşantılarını soruşturmamak olabilir. Özel yaşamı, ailesi ile ilgili soru sormak hadsizlik gibi. Ben de önceden hadsiz sorular sorardım. Boyumun ölçüsünü aldım. Benimle konuşmaya çalışan küçük bir çocuğa, laf olsun diye, kaçıncı sınıfa gittiğini sorduğum günden beri susuyorum. Çocuğu ailesi okula yollamamış, çok isterdim sen okuyor musun dedi. Kala kaldım. Cevap veremedim. Merak uğruna insanların yaralarını deşmeye hakkımız yok.

Ruh sağlığı alanında çalışmaya uygun olmayan kişi beyanıdır. PDR ve psikolojinin çalışma alanları, kendilerini geliştirme imkanları hakkında bilgisi olan kişi şu cümleyi kurmaz. insan odaklı çalışan bir insan farklı disiplinlerle işbirliğine yatkın olmalıdır. Zaten PDR çalışanları yetkinliğini aşan konularda etik davranıp sevk ediyorlar. Ya da eğitim alarak yetkinlik kazanıyorlar. Azıcık okuyup araştıran zaten psikolojik danışmanların çalışmalarını anlayacaktır.
Şuan güncel puanlardan haberim yok fakat sahada çalışan psikolojik danışman arkadaşlar zamanında hukuk ve psikoloji bölümlerini bir kenara bırakıp PDR alanına yönelmiştir. Meslek odalarının olmaması da bu söylemlere zemin hazırlıyor aslında. Zamanla bu tarz söylemlerin ortadan kalkacağına inanıyorum.
PDR bir yardım mesleğidir. Ömrü hayatında psikolojik destek almaya imkanı olmamış insanlara ulaşıp onlara yardımcı olmanın verdiği mesleki doyum psikolojik danışmanlara yetiyor arkadaşlar. Ailesinde, çevresinde desteklenmemiş, takdir edilmemiş çocuklarla etkileşime geçip kendilerini tanımalarına yardımcı olarak yaşamlarına dokunmak psikolojik danışmanlara yetiyor. Psikolojik danışma oturumlarının sonunda danışanındaki değişim ve geribildirimi psikolojik danışmana yetiyor zaten arkadaşlar. Bu yüzden sorun yok. Psikolojik danışmanları ciddiye almayabilirsiniz. Lisansa ek olarak Yıllarca Eğitim alarak terapist olsa da okulda öğrencilerin rehber abi/abla demeleri bile onları rahatsız etmez. Alanına, işine, çocuklara aşık bir insan isminin önündeki sıfata takılıp kalmaz çünkü. Ayrıca psikoloji okumaları yapan bir insan bile şu cümleyi kuran zihnin dinamiği hakkında fikir yürütebilir.
Mesleğine hakim ve mesleğine aşık insanların artması dileğiyle...