ca mest egal

ayfer tuncun hayatın anlamını sorgulattığı bilgeliğin kitabı gibi aşırı kaçabilecek bir tanımlamayı bile korkmadan söyleyebileceğim 400 sayfa olmasına rağmen kısa sürede biten edebi yönünün güçlülüğü yanı sıra akıcılığı ve insana dair her duyguyu anlatabilmesiyle kendine bağlayan romanı. roman karakterlerinin kişiliklerini öyle bir psikoloik zeminde işliyor ki tüm karakterleri rahatlıkla çözümleyebiliyor her davranışın amacını anlayabiliyorsun. hatta bazen gerçek yaşama bile uyarlama olanağı sağlıyor.
--spoiler--

" ben daha yıllar önce , kendimi bizzat ,kendi irademle kurban etmiştim. ben hayatta bir kurban olarak var olmuştum. kurban olmayı kabul etmeyebilirdim ama etmiştim. dünyaya kurban edilmeye hazır gözlerle bakmak,hayır demekten kolaydı. mağdur olmak cesur olmaktan çok daha kolaydı. insan cesareti seçemezse kurban olmayı kendiliğinden seçmiş oluyordu.insan mağdur olmanın suçsuz olmak anlamına geldiğini sanıyordu. oysa mağdur olmak suçsuz olmak değildi. hayatım boyunca kurban olmayı seçtiğimi anlayınca kendimden de tiksinmiştim."

"Ölümün bir an degil, bir surec oldugunu dusundum. Ömür bir dalgaydi, uzaklardan gelip sonunda kiyiya vuran.ölüm bir surecti, dalganin anbean kiyidan cekildigi."

" askin has olani bir karsiligi olup olmadigiyla ilgilenmez. Has ask,tutuldugu varlikta bir degeri var mi yok mu umursamaz. Has ask tanri askina benzer.sen tanriyi cok seversin ama o herkesi sever hatta belki seni sevmez.ama ben tanriyi degil seni seviyorum ve ben kucucuk alelade zavalli bir insancigim."

"Ama uzulme baba bunda uzulecek bir sey yok.duygular andir gecer. Duygulari yasarken saniyoruz ki budur iste her sey.hayat, olum ,varlik anlam hepsi bu andir,bu anin icindedir. Ama geciyor baba. Duygu dedigimiz sey benligimizin bir yerlerinde belirip kaybolan bir seyler iste. Geliyor , geciyor ama cok agri yapiyor."
"
--spoiler--