byourself

yok oyle bir dunya kardesim. turkce bilmiyorlarsa ogrenecekler.

karadenizde lazca konusan insan lazca tabela istiyor mu? adalarda rumca,ermenice konusan insan rumca,ermenice tabela istiyor mu?

isteyemez. boyle bir haklari yok.

burasi turkiye cumhuriyeti devletidir.
resmi dili turkcedir.

sen doguda sana turkce ogretmeye gelen ogretmeni katlet, katletmelerine goz yum sonra kurtce tabela. nah sana tabela.

utanc verici goruntuler gercekten, bu ulkeyi uc bes esek seviciye maskot ettiniz yaziklar olsun.

turkce bilmeyene ne saglik, ne egitim, ne ulasim imkani vermeyeceksin. ne bok yerse yesinler.

edit:aglamayin.
kurtce hizmet isteyen varsa kurdistan sinirin kmlerce otesinde, siktirip gidin.

tuzlu kahvenin deplasmanı.

Hani komşuya gidersin de su doldurman gerekir. O pompaya bir kere basarsın fırk fırk diye ses çıkar sonra sen hemen birkaç kez daha basarsın da sonra su birden fazla gelir de taşar. Ama evinde aynı işlemi kusursuz yaparsın. Başkasının damacanası sana farklı gelir. Böyle bir şeyler işte. Sen ne anlarsın paslı inşaat demiri.

Herkes kendi damacanasının nasıl su verdiğini bilir.
Bence çok derin anlamalar içeriyor. Cidden bak biraz düşününce bi aydınlanma geliyor.

sanırım birkaç gün içinde tımaraneden yazmaya başlayacağım sözlük. kafayı yemeden normal kafayla atlatamayağım şeyler yaşadım yaşamaya da devam ediyorum.

ve ben şimdi kendimden, insanlardan, hayattan, içinde bulunduğumuz toplumdan, değer yargılarımızdan, bu ülkede kadın olmaktan, kendimden nefret ettiren o orospu dölünden iliklerime kadar tiksiniyorum.

hiç utanmadan yüzü kızarmadan yüzüme bakabilmesi gülmesi eğlenmesi, çocuklarının -zamanında o yaşlardaydım- gelip boynuma atlaması, ailemle bu kadar yakın olması... aklımı kaçırıcam, kafayı yicem. kimseye bi' şey anlatamamak, bütün hesaplaşmaları kendi içimde yaşamak... ölüyorum. hayatımın belki de en iğrenç yazını yaşıyorum.

hani sizin şimdi sevgilim beni terketti, rüyamda beni aldattı, arabam arıza yaptı diye dertleriniz varya derdinizi öpeyim.

Aynı olan yanlarımızın hepsini yan yana dizdim, her gece bakıp kendimi dinlendiriyorum.

minicik bir bebeğin dünyanın pisliğinden habersiz uyuşunu görmek..

bir banka oturup yemyeşil doğa eşliğinde kuş cıvıltılarını dinlemek... insanların hareketlerini incelemek ve bütün bu insanlar sayısınca hayatın oldugunu düşünüp hayretlere düşmek... doğadaki nizamı görüp sübhanallah demek...

tanıştığınızda gıcık olduğunuz bir insanın sonradan çok sevdiğiniz insanlardan biri olması.
daha da ötesi ona aşık olmak.

en depresif modunuzla camdan dışarıyı seyrederken bir çocuk görmeniz ve o çocuğun size gülümseyerek el sallaması.

kitabın arasından yere düşen 20 ytl.

-yavru bir köpegin kaldırımdan yukarı cıkmak için bitmek tukenmek bilemeyen cabalayısı.

Hayat'ın akışı içerisinde karşılaştığınız, gözlemlediğiniz, yada çok kısada olsa tanımadığınız insanlarla girdiğiniz veya bir satıcıyla girdiğiniz komik ve tebessüm ettirmeyi başaran detaylar.

misal:

yer:eminönü/üstgeçit(yürürken)

satıcı:abi abi parfüm vereyim mi? hugo* var, tomi* var
ben:Yok kullanmıyorum sağol
satıcı:Abi bayan parfümleride var.Kız arkadaşına hediye edersin.
ben:Kız arkadasım yok.*Pardon müsade edermisiniz geceyim ben,
satıcı:Parfüm sürünmessen olmaz tabi.
ben:* * * *