memleketin belası olmakla kalmadılar almanyanın da belası oldular adamlar bezdi bunlardan.

çünkü saçma sapan tamamen arapları korumak üzerine kurulmuş bir düzen.

yemin edebilirim tamamen palavra bir söz insanların daha fazla direnebilmesi için uydurulmuş bir söz bence.

hiç sevmiyorum bu kadını ayrıca çok çirkin .

bu aralar güzel değil bence.

insan değeri biliyor adamlar demek ki ayrıca halkıda bizim millet gibi mal değil demek ki.

hangi inşaat.

ne güzel olurdu aslınsa insan başka bir türlü huzurlu olurdu.

kaderin sana ne getireceği belli olmaz ayrıca mutluluk bacak arasında madem neden bu ayrılıklar var..

güzel kadın olmadığı için pek sorun olmayan durumdur.

insan nasıl bir tuhaf oluyor anlatılamaz ancak yaptığından gene de vazgeçmiyor.

harbiden neden yok.

değişmez bunlar ..

milli güvenlik sorunu olmak için ne yapmışlar mesela belediyelere mi çökmüşler yavrularını bir yerlere torpilli olarak atamışlar mı .. yoksa usulsüz ihale mi almışlar merak ettim yoksa okyanus ötesine özledik gel artık mı demişler.

penceremde nemli bir sis, dışarısı buz gibii
içimde bir savaş var, kazananı yok gibi
adımlarım ağırlaşıyor, yollar sanki kördüğüm
aynadaki bu yabancı, benim her gün gördüğüm
kırık dökük hayallerle ördüm bu duvarları
sildim bütün renkleri, unuttum baharları
bir yanım hep eksik, bir yanım hep yaralı
bu hayatın defteri benim için karalı.

sustu sesim, soldu rengim
ben bu şehre fazla geldim
yağmur yağar, derdim artar
ruhum hala seni arar.

gece çöker odaya, sessizlik bir canavar
sanki her bir köşede eski bir anı var
yazdığım bu kaçıncı sonu gelmez mektup?
zaman akıp gidiyor, biz hayata hep mağlup
dostlar birer birer silindi bu sahneden
yorulmuşum artık ben "neden?" diye sormaktan
eskimiş bir plak gibi takılı kaldı kalbim
senin olmadığın her yer benim gurbetim.

sustu sesim, soldu rengim
ben bu şehre fazla geldim
yağmur yağar, derdim artar
ruhum hala seni arar.

yorgun düşmüş omuzlarım, yüküm ağır dünyadan
uyanmak istemiyorum bu karanlık rüyadan
belki bir gün bir yerde, güneş bize de doğar
ama şimdilik bu keder beni sessizce boğar
kapatıyorum kapıları, ışıkları söndürdüm
ben en güzel yıllarımı bu yollara gömdüm
son sözüm bu olsun, kalemim artık yorgun
gidiyorum sessizce, yüreğim sana sürgün.

sustu sesim, soldu rengim
ben bu şehre fazla geldim
yağmur yağar, derdim artar
ruhum hala seni arar.

geçiyor zaman zaman insanın rüyalarına girsede geçiyor hatta zamanla sosyal medya sana diyor ki bak bunu tanıyor olabilirsin bir bakıyorsun kucağında çocuk gülüp geçiyorsun.

para para para.

Rahmetli ilber oltaylı ne demişdi aklımda kaldı başın ve altın tutana kadar yaşayacaksın. en mantıklısı bu.

her günün aynı olması yeterli aslında fakir olmaz çok zor.

PSG fena çakmış.