zikirvaricerde

Mahalleden arkadaşlarla beraber ölen kuşu defnetmemiz bahçemize.

Tamam buraya kadar herkes aynı şeyi yapabilir. Fakat biz bu cenaze işini çok sahiplenmiştik kendimizce namazını kıldırdık dualar okuduk başında bekledik. Çaput bile bağlamıştık başına. Helva yapacak kadar önemsemiştik.

Peki sonra noldu? Sabah mezar kazılmış bi şekilde kuşun parçalarını bulduk. Bir kedi gece mezarı kazıp kuşu yemiş.

Hayat işte. O yıl büyüdük ve hayattın her canlı için sonu kötü biten hikaye olduğunu anladık demek isterdim de biz salaktık o kedi öldüğündede onu gömdük

Şimdi o arkadaşımda burda yazıyo bohemli entrylerinden anlaşılır zaten.

Ellerimiz dokunmak için değil el sallamak için yaratılmış kimi sevsek en son hatırladığımız görüntüsü gidişi oluyor.