vergiveren

sevgiliden ayrıldıktan sonraki ilk gece desek daha doğru olacak. o ilk dakika geçmek bilmeyecek, uzadıkça uzayacaktır.içinizde birşeyler oturup kalacak, tıpkı onu ilk gordüğünüz andaki gibi sesiniz soluğunuz çıkmayacak çıkamayacaktır.. hal hatır sormalara içten kısık bir hiç ile cevap verilir. bir saniye bile onsuzluğa dayanamadığınız, yanınızdaken doyamadığınız herşeyniz gitmiş, artık bir hiç olarak kalmışsınızdır. hiçler arka arkaya sıralanır, umursamamaya çalışmak bile hiçtir. anlamsızlıklar bir daha aynı anlamı kazanamayacaktır. yalnız kaldığınızda gizlice ister istemez gözyaşlarınız inci tanesi gibi arka arkaya sıralanacaktır. sona gelinmiş yalnızlığa ilk adımı atmışsınızdır. o gece geçmez bitmez... tıpkı şairin(#31575)de dediği gibi... bir sonraki adım çok vakit alacaktır ama gemiler yakılacak araya uçurumlar girecektir. * kafa dank etmeyecek can yanmaya devam edecektir...

http://platonunheykeli.blogspot.com.tr/

(bkz: gaziantep)

allah bile unutmuştur.

öncelikle lise 2 deki bölüm seçimiyle başlayan olaydır. lise 2 de bölümler seçilirken istediğiniz değil de daha popüler meslekleri seçebileceğiniz bölüme geçmeye zorlanmakla başlar bu işler."la mal senin fizik kimya iyi aq. seçsene fen. mühendis olursun" şeklinde inceden baskılara maruz kalınır. evden gelen "doktor olabileceğin bir bölüm seç " serzenişleri de cabasıdır.

sonrasında öss gelir . 3 saatlik bir sınavla hayatınızın kararını vermeniz beklenir.iyi ya da kötü bir bölüme girersiniz. okul süresince lan istediğim meslek değil ama ingilizcedir, bilgisyardır, sertifikalardır bir şekilde kendimi geliştirir iyi bir mezun olursam iyi bir hayat sürebilirim diye avutursunuz kendinizi.

okul biter karşınıza iş problemi çıkar. iş bulmak kolay mıdır sanki? her taraf en az 2 yıl deneyimli eleman aramaktadır. etrafta yeni mezun arayan herhangi birisini göremezsiniz. neyse dersiniz. en azından tecrübe olsun diye sıradan bir işe girersiniz. bir iki sene sonra daha kurumsal bir yere girebilirim hayali oluşur. 2 yıl geçer ama etrafta iş yoktur. ya torpil gerekir ya da bir gruba yakın olmak.

aradan zaman geçer bir bakarsınız yıllar geçmiş elde var sıfır. o hayallerdeki hayat yoktur. neyse skmişim dersiniz. buna da şükür. açarsınız televizyonu dizileri izler hayalinizdeki hayatı en azından izlersiniz.

Babaannem-dedem. Kendimi bildim bileli bana cehennemi, kıyameti, günahı sevabı anlatirlar. Hatta unutmam ilkokulda her sabah güneş ne taraftan doğuyo diye korkarak kontrol ederdim. Ne hakkiniz vardi lan çocukluğumun ağzına sicmaya noldu hoca mi oldum simdi evliya mı oldum.