kalbin değil, beynin ölümü esastır. beyin ölünce kalp atıyor sadece. ne yaparsan yap, 7 ile 14 gün arasında kalp de durur. beynin yaşatkan kısmı denilen beyin sapı, işlevini kaybetmiştir. kaybedince de kan basıncını, organların çalışmasını, idrar çıkışını ayarlayan merkez yok oluyor. beyin ölümü gerçekleşmiş biri tamâmen, geri dönüşsüz ölmüştür. dokular kendi başlarına çalışabilirler. kalbi çıkarıp ortaya koysak; kan girişini çıkışını sağlasak, kutunun içinde atmaya devâm eder. pankreas dört saat çalışmaya devâm eder, tırnaklar bir iki hafta uzamaya devâm eder, akciğer dört saat çalışmaya devâm eder. önemli olan beyindir. vücudu yaşatan da beyindir, öldüren de. beyin ölümü tanısı koymak için bir nörolog, bir kardiyolog muayene edip testler yapar. ölümün kesinliğine karar vermeleri için şunlar gereklidir: beynin çalışmaz, beyin sapı refleksleri yok, damardan kan akımı yok, eeg çekilir ve beyin düz, elektrik akım üretmez.

"yüzün bir rüyâ mı göremediğim.." diyerek benim göğsümü ezen şâir.

"ama ben bu kadar acıyı, sen de başkalarına benzeyesin diye çekmedim."

yanlış üslup doğru sözün celladıdır diyen feylesof.

"ben seni hep yanımda ve başını yastığımda görüyor ve kaybediyorum..."

birden fazla tekrarlanan hata, bir karardır diyen üst insan.

yaşayan en büyük türk şâiridir. biz değerini zâten biliyoruz fakat ölünce adını sokaklara, yerlere verecek olanları, yaşasaydı ayakları altına alırdı.