Aylarca beslediğin köpeğin motorların peşinden koştuğu için barınağa göturülürken sevgi dolu bakışlarından duyulan hissiyattir.

Akşam ezanı okunmasına yakın arkadaşlarımın babaları işten gelirdi. Çocuklarının ellerinden tutar eve gotururlerdi. Ben eve hep tek başıma gittim..

Bugün gerçekleştirdiğim ve toplumumuzun ne kadar yozlastığını gördüğüm olaydır. Köpeğim peşimden gelmeye zaten alıştığı için zincir takma gereksinimi duymuyorum. Neyse mutlu mesut yürüyorum. Ben kostukca oda koşuyor oyunlar oynuyoruz filan.. Bir parkın önünden geçiyoruz.. Çocuklar öyle bir bağırıyor ki sanırsınız iki aylık köpek değil dinazor geçiyor karşılarından öyle bi korku.. Ses etmedim bizimkininde taktığı yoktu zaten sessizce geçiyorduk parkın kenarından. Sonra bi ses bi acı viyklama taş atmışlar. Bir döndüm arkama senin dedim o attığın taşı bi yerinden sokar bi yerinden çıkarırım bu hayvana mi yetti gücün dedim sonra düşündüm okuyosundur sen Allah bilir dedim okuyom abla dedi sana hayvan sevgisi veremeyen öğretmenede okulda hepsine yazıklar olsun dedim devam ettim yoluma. Bir bahçede 3 çocuk oynuyordu Paşa'yı görünce kikirdemeye başladı çocuklar bende sandım ki sevcekler. Bizimkide öyle sanmış herhalde bunların yanına doğru gitmeye başladı. Yine bir acı çığlık bu sefer çocukların sesi. Ne olduğunu anlayamadım başta sonra bi baktım çocuklar deli gibi bağırıp koşuyolar sonra bizimkisi gördüm dilini çıkarmış oyun sanıp çocukların peşinden koşuyor. Bi çocuk takıldı düştü ama nasıl ağlıyor. Ben ne olup bittiğini anlayana kadar bi adam hem çocukların hem Paşanın peşinden koşmaya başladı. Bende koşmaya başladım bu sefer. Herkes koşuyordu yani sonra bi baktım adamın elinde odun hemde bizim köpekten buyukçe ben daha bişey diyemeden sırtına indirdi odunu. Allahım köpeğimin bağırışını acıdan kosarak nasil yanima geldigini hayatım boyunca unutmayacagim. Ben şok oldum ağzımdan yalnızca şu sözler dökülebildi keşke odunla vurmasaydiniz.. Sanki baska biseyle vursa normalmiş gibi.. Adam cevabı yapıştırdı direk çocuklar korktu düştüler onlar başını gözünü yarsa daha mı iyiydi dedi. Doğru söylüyordu. Çocuk hala hıçkıra hıçkıra ağlıyordu birçok kez Özür diledikten sonra çıktım ordan sonra kendime sordum yanlış nerde? Tepkilere baktım.. Köpeğimi görünce en çok yaşlılar cana yakın davranıyorlardı mutlaka hepsi gülümser ve kafasını oksardi. En çok korkan çocuklardı ama neden? kendi küçüklüğumü bilirim kuduz gibi bi hayvan olmadıktan sonra severdim hepsini yaşıtlarımda böyleydi. Ve suçluyu buldum
suç; çocuklarını tabletler bilgisayarlara kitleyen ve bir robota dönüştüren ailerdeydi.
suç; her tarafı betonarme yapıp hayvanları sadece resimlerde görebilmenizi sağlayan yapilasmadaydi.
Suç; parklara kesinlikle köpekleri almayan belediyemizdeydi(çocuklar ürkmesin diyeymis)
Suç; Okula kedi köpek girince başını okşamak yerine su atarak kovalayan hocadaydı.
Suç; köpek ellemissindir elini yikada gel diyerek hayvanlardan tiksinmemizi sağlayan mahalle bakkalındaydı.(Millet nerelerini elliyorda geliyo kim bilir?)
Suç; hayvan gorunce korkup cocugunu hemen kucagina alan annedeydi Kısacası suç çocukların hayvanları bir canavar olarak görmesini sağlayan toplumumuzdaydı..
Gelecek nesillerin daha hayvan sevgisi yokken nasıl insan sevgisi sahibi olacağını bilmiyorum ve bu durum beni korkutuyor. Ayrıca burdan hayvanları beslemek doğru değil rahat bırakın hayvanları doğal ortamına gitsinler diyenlere sesleniyorum. Çöp kenarları mı oluyo doğal ortam yoksa barınaklar mi? Araba altinda ezilerek mi olmek doğal ölüm yoksa açlıktan mı?
Yanlış anlaşılmasın onlarca para verip hayvan alan sonrada sokağa bırakan insanlardan bahsetmiyorum. Sokak hayvanlarından bahsediyorum. iyiki paşamı bulmuşum ve iyiki bana dostluk ediyor bütün olanlara inat..