iyi yazar ama dengesizdir. ortamı bir anda buz gibi yapabilir. hiç lafını esirgemez aklına ne gelirse onu ortaya döker. ama dediğim gibi, iyi yazar.

"evet, bilmiyordum. bilmiyordum, kelimelerden arınmış bir cümle kurar gibi sevişmeyi. sevişirken sözlük kullanıyordum hala. ama, seni seviyordum."

gibi.

savaş ve barış gibiydik aynı yerde beraber barınamadık'ın değişik söylevi.

(bkz: hiç bir baltaya sap olamayınca devrimci olmak)

ağlamak başınıza şiddetli bir ağrıyı geçirir. sonra siz rahatladım deyip kendinizi kandırırsınız.

(bkz: ağlayınca başın ağrıması)

çocukken tarzan’ı neredeyse çıplak seyrettik,
külkedisi eve gece yarısından sonra gelirdi,
pinokyo yalan söylerdi,
batman arabayı saatte 300 km hızla kullanıyordu,
pamuk prenses 7 herifle birlikte yaşıyordu,
red kit’in ağzında devamlı sigara,
temel reis'te pipo ve dövmeler vardı,
pacman hapları yutup yutup dijital müzikle patlayıp koşturuyordu.
bunları izleyerek büyüdükten sonra suçlu biz miyiz hakim bey?

her seferinde düşen parçayı kaşıkla almaya çalışmamla çayı iyice bulandırma gafletinde bulunduğum haldir efendim.
sonuç: yeni bir bardak, temiz bir çay.

kazım koyuncu'dan sonra bu işi hala hakkıyla yapan birileri var dememize olanak sağlayan grup.
özellikle nayino şarkısı ayrı bir güzeldir efendim.

kayra bir gün bana "mutsuzluğuna hiçbir çare aramıyorsun." demişti.

Hakan Günday

benim hala umudum var.

mahzar alanson

vampir filmlerini anımsatan bir klibe de sahip aynı zamanda.

çok uzun sürmeyecektir, bırakın biraz mutlu olsun. zira harçlar, oda arkadaşları, vizeler, aç kalmalar vs. çok mutlu yapıyor zaten insanı. hı hı güzel günler bizi bekler.