Benim karşımda kim durabilir bebeğim? *

Bütün sözlük kızlarını alaşağı edeceğim!!!!

Ne garip, bir ara olmasaydı ne yapacaktım denilen yerler şimdi seneler sonra akla geliyor.

Çöle dönen sözlüktür.

Değil miymiş?

Hooaaayyydaaaaaaa.

Slm true.

Romlu çikolata ikram eden kızdan bir miktar daha anlayışlıdır.

insanın burnuna kopkoyu bir ziftin dolması gibi nefessiz bırakan, zihnin içine işleyen akabinde bedeni tahrip eden belki de en korkulan his.

izlediğim en klişe, en kötü animasyonlardan birisi.
Salak ve iyilik dolu orman perisi yaşasın müzik diyen köylüye aşık olur, ormanı yok etmen isteyen kötü karakter ölür falan filan.
Animasyon kalitesi de TRT 'de yayınlanan Keloğlan çizgi filminden hallice.
Hâlâ da izliyorum, çok kötü ya.

Rivayetlere konu olan mistik varlıklar.

Ne kızı kardeşim koğuş burası.

insanların kendini bilerek yapmadıkları şey.

Dünyanın en zeki ve en gelişimi sayılırken bile kendimiz için en iyinin ne olacağı bilmiyoruz ve bu belirsizliğe tam olarak alışamıyoruz.
Aslında büyüyemeyen çocuklar gibiyiz, sadece kendimize isimler, unvanlar yaratıp onlara sığınmaya, o kalıpları doldurmaya çalışıyoruz.
Ne gerek var ki?
Dünya düzeni çok garip.
Kendinden vazgeçip kendini bulmak bu yüzden zor olabilir mi? Tüm bu dayatmalar, zorunluluklar yapma etmeler...
insanın nefesi bu denli kıymetliyken ciğerine çektiği canı bile unutuyor.
Uyanmak için büyümemiz gerekirken kimseye doğru dürüst verilmeyen sevginin eksikliği bizi takım elbise giymiş çocuklara döndürüyor.
Aslında kimseye tam oturmayan takım elbiseleri de hayat sanıyoruz.
Uyanmak istiyorum ama sadece gözüm aralı daha. Umarım gün ışığını görebilirim.

Yaşasın canım kendim yazarı.

Bugün eskiden olduğu kadar buruk hissetmedim. içimdeki çocuk hâlâ prenses olmak ve doğum gününde plastik bile olsa taç takmak istiyor, ama olsun.
"içimdeki çocuk" tamlamasını önceleri sevmeyip şimdi neden önemli olduğunu anladığım yıllardayım. Olması ve anlamam gereken şeyleri yaşadım, yaşıyorum, yaşayacağım.

istediğim her şeyin hayalimden de iyi olacağını biliyorum.
Umarım hayat bana sağlıkla, neşeyle, bolluk, başarı ve aşkla gelir.

Kendisi sevdiğim bir renktir ama burada ben de varım.

Öpüyorum şekerim.

Ortamlarınızı değiştirin bulursunuz.

Kendi adımı yazmaya geldim ve çirkef olduğumu hatırladım.
Yakşamlar.

Evlenecek kadın yok derken evlenilecek adam olamama sorunu ile karşı karşıya kalıyor olabilir.
Tabii bunlar biraz da şans işi.
Dönemin ekonomik sorunları da çoook büyük bir etken. Erkek olsam ev geçindirme derdiyle (genel kanı bu diye diyorum, yoksa bence herkes elini taşın altına koymalı) uğraşmak yerine evlenmem daha iyi.
işin seks boyutu da mühim. Evet, 'aynı deliğe girmek' pek çok erkeğe sıkıcı geliyor da bunu kadın için düşündüğümüzde kadın yine yine yine yollu oluyor *...
Her anlamda birbirinden sıkılmayacak insanlar evlenmeli. Gerisi zorunluluk algısı yüzünden boşa giden yıllara dönüşüyor.

Korkak insandır.
Kaybedilmekten çok kaybetmekten korktuğu için sevdiği her şeyi kafese kapatmaya çalışır. Başarılı olamaz, çünkü insanlar her zaman kaçacak bir yer bulur.

Üstünde renk renk dinozorlar olan yeşil ve uzun bir pijama altı giyiyorum.

Dişilik desen var.

Sevişmeyi Bilince de orospu damgası yiyen kızdır.
Türkiye'de kadın arzusunu gösterince yollu ya da kolay görülüyor arkadaşlar.

Toplaşıp "istekli kadın görünce eli ayağı birbirine dolanan türk erkeği" diye başlık açsak mı bilemiyorum.

Cem Yılmaz'ın arkadaşlarıyla dönem dekoru önünde eğlenmesinin kayıt altına alınmasıyla oluşan dizi.
Üstündeki emeğe özellikle dekor, kıyafetler konusundaki başarıya hiçbir laf edilemez. Gerçi sevgili cem yılmaz ve zafer algöz'e göre hiçbir şeyine laf edilemez ama ben asilik yapıp bir kaç şey yazacağım.
ilk çıktığında izleriz yaa şeklinde bir tutumum vardı. Oyuncular arasında ezgi mola*'yı görünce daha çok heveslendim. Sonrasındaki Twitter olayıyla iyice merak edip diziyi izledim.
Önyargılı başladım ve maalesef dedikleri gibi kadın organı şuraya erkek organı buraya eklenmiş şekilde, belaltının asla dilden düşmeyip kabak tadı verdiği bir şeyle karşılaştım. Tahmin edilebilen şakalar çok fazlaydı. Dizi sonradan daha akıcı hâle geliyor ancak başlarda garip bir oturmamışlık var.
Bir dizide öff dediğim an güldüğüm andan daha çoksa beğenmedim diyesim geliyor. Cem Yılmaz'ın stand-uplarını ezberlemiş birisi olarak bu diziyi açıp tekrar izlemem. Sadece bir kaç vay canına dediğim sahne var onlar da;

--spoiler--
1) ezgi mola*'nın göğüs sesiyle aaaah nasıl yollarına bakacağım kimbilir diye şarkıya girişi.
2) çağlar Çorumlu'nun atari bölümünde yoksunluğa düşmesi.

Onun haricinde bu ne amk dediğim en belirgin nokta; Erman bölümünde bilmemne gezegeninin kara parçalarının bile cinsel organlara benzetilmesiydi. Aşırı gereksiz ya.

--spoiler--
2. Sezonu acaba şaşırtacak mı diye bekliyorum.

"oytunkaran" adında önemli başlık sahibi olan tuhaf yerdir.

Yeni "Şimdi almazsan hiç alamazsın" mottomu oluşturan gerçek.
Birikim yapayım demeyi bıraktım. Hâlâ param azalınca fakir mi olcam??? diye dövünüp üzülüyorum ancak adam akıllı gençlik yaşayamadığım için harcıyorum valla. Benden değerli mi be?

Gideyim de çanta alayım. Bu ay konsere de gitcem.
Param azaldı zaten. *

Tutar.
Hatta insanın feleği şaşar. Bu yüzden çok korkarım. En son kalbimin, zihnimin, ruhumun kontrolsüzce dağlara taşlara haykırdığı ah öyle fenaydı ki kendimden korktum. Sonra oluşan felaketi gördüm, bu kadarını istememiştim dedim. Ah ettiğim kişiye de söyledim bunu. Yapma dedi, hislerine güveniyorum hakkımda iyiyi de kötüyü de isteme dedi. Bıraktım ben de.
Artık kalbini söktüğümü düşlemiyorum.
Kesinlikle Övünülecek bir şey değil. Sadece sevginin tam tersinin neler yapabileceğini biliyorum.