Benim babamdır. BABA olmayı sadece para vermekle maddi ihtiyaçlarımızı karşılamakla olduğunu sanar. Sadece yemekte bir araya geliriz o da zorla oturmayınca başlar bi türküye. BENiM düşmanımmış kaynanammış gibi davranır. Küçükken bana şefkatle bakan gözleri büyüdüğümde ( 1 8 ) nefretle bakar oldu Ne yapsam kılıf bulur Ağzımla kuş da tutsam beğenmez Ama oğlu ağzına tükürse yarabbi şükür der Evi otel gibi kullanır gelir yer içer duş alır yatar Tek kelime etmez bize Bi hoş sohbeti yoktur Varı yoğu telefonudur kaldırmaz başını Çocuk yetiştirmenin ç sini bilmez Hep pamuk anam parçalar kendini bizim için Kalıbına bakan adam sanar dışardan Geri görüşlüdür ileri görüşlü olanlara da basar küfürü Kavgacıdır Dışarı çıkılmaz asla Bi gezmeye çıkarız en az iki üç adamla birbirine girer Bencildir Kötü olan ne varsa karşı tarafa yapar bi günde beni karşına alıp nasılsın kızım dediğini görmemişimdir Anca çay koy yemek koy onu da ite söyler gibi söyler kibar ol dendiğinde de işi bu der Sanki onun hizmetçisiymişim gibi eğer ileri de eşim de böyle olucaksa asla evlenmem aslaaa şimdi liseyi bitirmeyi bekliyorum üniversiteyi şehir dışı düşünüyorum en rahatı sırf onun yüzünden yoksa deliririm bu evde Ben devam etsem yetmez demem o ki eğer BABAlığı maddi ihtiyaçları karşılamak sanıyosanız asla çocuk yapmayın ilgisiz duygusuz büyümesin zavallıcık