şükran yiğit

orhan pamuk yada elif şafak gibi piyasanın "yarattığı" şişme bi kahraman yazar değildir şükran yiğit.
kirlenen edebiyatta temiz kalabilen bir edebiyatçıdır sadece.
bi o kadar sade ve samimidir.

3 romanı vardır.
ve "ankara mon amour" adlı kitabını tavsiye listemdedir.

bir yazısında istanbul ve ankara üzerine yazdığı şu kısım fazlasıyla hoşuma gitmişti yazardır.

"istanbul ve ankara. istanbul sokakların, ankara evlerin şehriydi. istanbul güzelliğin ve ihtişamın ankara ise sadeliğin, mütevaziliğin şehriydi. istanbul nereden geldiği belirsiz, aniden bastıran bir melankolinin, ankara ise huzurun şehriydi. istanbul’da hayat sokaklarda insanın karşısına çıkar, insanın başına gelir, ankara’da ise hayat evden içeri kabul edilirdi. istanbul’da ay boğaz’ın üzerinde beklenen bir şenlikti, ankara’da ise evinin penceresinden aniden görünüverirdi. istanbul led zeppelin ise ankara jethro tull’dı. istanbul polanski ise ankara godard’dı. istanbul aşkın, ankara arkadaşlığın."

ayrıca "çatı aşkları" kitabında geçen şu cümle sevilesi türdendir.

“sevginin karşıtı nefret değil kayıtsızlıktır. hatırlamanın karşıtı unutmak değil kayıtsızlıktır."